miniatura|300px|Fedayíns de Fatah en Beirut, Líbano, 1979. Os fedayíns palestinos (en árabe: فدائيون, romanizado: fidāʾiyyūn) son militantes ou guerrilleiros árabes palestinos de ideoloxía nacionalista. A maioría dos palestinos consideran que os fedayín son loitadores pola liberdade, mentres que a maioría dos israelís considéranos terroristas.
Considerados símbolos do movemento nacional palestino, os fedayíns palestinos inspiraronse en varios movementos guerrilleiros do século XX, especialmente nos de Vietnam, China, Alxeria e América Latina A ideoloxía dos fedayíns palestinos era principalmente de esquerdas; nacionalista, socialista ou comunista, e declaraban que o seu propósito era derrotar ao sionismo, reclamar Palestina e establecela como "un estado laico, democrático e non sectario". Non obstante, o significado de laico, democrático e non sectario variou moito entre as faccións do movemento.
Emerxendo de entre os refuxiados palestinos que fuxiron ou foron expulsados das súas aldeas como resultado da Nakba, a mediados da década de 1950 os fedayíns comezaron a montar operacións transfronteirizas contra Israel desde Siria, Exipto e Xordania. Os ataques dos Fedayíns dirixíronse ás fronteiras de Gaza e o Sinaí con Israel. Como resultado diso, Israel emprendeu accións de represalia, dirixidas contra os fedayín e a miúdo dirixidas contra os cidadáns dos seus países nos que se refuxiaron, o que á súa vez provocou máis ataques. As primeiras infiltracións foron principalmente contra obxectivos civís, aínda que algunhas delas foron contra obxectivos agrícolas e militares. A Franxa de Gaza, o único territorio do Protectorado Palestino, un estado palestino declarado en outubro de 1948, converteuse no punto focal da actividade fedayín palestina.
As accións dos Fedayíns foron citadas por Israel como un dos motivos do seu lanzamento da Crise de Suez de 1956, a Guerra dos Seis Días de 1967 e as invasións de 1978 e 1982 do Líbano. Os grupos fedayín palestinos uníronse baixo a bandeira da Organización para a Liberación de Palestina despois da derrota dos exércitos árabes na Guerra dos Seis Días, aínda que cada grupo conservou o seu propio líder e as súas forzas armadas mantivéronse independentes.
Notas
Categoría:Conflito árabe-israelí Categoría:Nacionalismo palestino