Charadrius é un xénero de aves da orde dos caradriformes, que é o tipo da familia dos carádridos.
As súas especies constitúen un grupo de aves limícolas extensamente distribuído por todo o mundo, que se alimentan principalmente de insectos, vermes e outros invertebrados, dependendo do hábitat de cada unha.
Taxonomía Descrición A especie foi descrita en 1758 por Linneo na 10ª edición do seu Systema Naturae.Charadrius Linnaeus, 1758 na BioLib. Consultada o 9 de setembro de 2022.Charadrius Linnaeus, 1758 no GBIF. Consultado o 9 de setembro de 2022.Charadrius Linnaeus, 1758 no WoRMS. Consultado o 9 de setembro de 2022.
Etimoloxía O nome científico Charadrius tirouno Linneo do latín vulgar, tomado do grego antigo καραδρίός charadriós, unha ave acuátca, quizais Burhinus oedicnemus,Charadrius no Merriam-Webster Dictionary. que, segundo Aristóteles e Aristófanes, a súa visión curaba a ictericia.Alcaraván común. Burhinus oedicnemus Linnaeus, 1758 en animalandia.educa.madrid.org .
Sinónimos Ademais de polo nome que lle deu Linneo, e e que é o actualmente válido, o xénero coñeceuse tamén polos sinónimos:
Aegialetes G.R. Gray, 1849 Aegialites Kaup, 1829 Aegialitis Boie, 1822 Aegialophilus Gould, 1865 Charadias Scopoli, 1777 Charadinus Dumont, 1821 Charadius Schilling, 1853 Charadrias Scopoli, 1777 Charadricus Pennant, 1781 Charadrus Fleming, 1822
Especies Na actualidade recoñécense no xénero as especies seguintes:
Charadrius alexandrinus Linnaeus, 1758 Charadrius alticola (Berlepsch & Stolzmann, 1902) Charadrius aquilonius Dowding, 1994 Charadrius asiaticus Pallas, 1773 Charadrius bicinctus Jardine & Selby, 1827 Charadrius bifrontatus Cabanis, 1882 Charadrius collaris Vieillot, 1818 Charadrius cristatus Linnaeus, 1758 Charadrius dubius Scopoli, 1786 Charadrius falklandicus Latham, 1790 Charadrius forbesi (Shelley, 1883) Charadrius gallicus Gmelin, 1789 Charadrius grallarius Latham, 1801 Charadrius hiaticula Linnaeus, 1758 Charadrius javanicus Chasen, 1938 Charadrius leschenaultii Lesson, 1826 Charadrius magnirostris Latham, 1801 Charadrius marginatus Vieillot, 1818 Charadrius melodus Ord, 1824 Charadrius modestus Lichtenstein, 1823 Charadrius mongolus Pallas, 1776 Charadrius montanus J.K.Townsend, 1837 Charadrius morinellus Linnaeus, 1758 Charadrius nivosus (Cassin, 1858) Charadrius obscurus Gmelin, 1789 Charadrius pallidus Strickland, 1853</small> Charadrius pecuarius Temminck, 1823 Charadrius peronii Schlegel, 1865 Charadrius placidus J.E.Gray & G.R.Gray, 1863 Charadrius pluvialis Linnaeus, 1758 Charadrius ruficapillus Temminck, 1821 Charadrius sanctaehelenae (Harting, 1873) Charadrius semipalmatus Bonaparte, 1825 Charadrius sheppardianus Cope, 1881 Charadrius thoracicus (Richmond, 1896) Charadrius tricollaris Vieillot, 1818 Charadrius veredus Gould, 1848 Charadrius vociferus Linnaeus, 1758 Charadrius wilsonia Ord, 1814
Características Moitas das especies de Charadrius caracterízanse por prsentaren bandas ou colares no peito. Estas poden seren (nos adultos) bandas completas (aneladas, semipalmadas, pouco aneladas), bandas dobres ou triplas ou colares parciais.
Teñen o pico relativamente curto e aliméntanse principalmente de insectos, vermes ou outros invertebrados, dependendo do hábitat, que obteñen mediante unha técnica de carreiras e pausas, en lugar da sondaxe constante dalgúns outros grupos de limícolas. Cazan as súas presas localizándoas pola vista, máis que pola sensibilidade do peteiro, como fan as limícolas de pico máis longo.
Galería
Notas
Véxase tamén
Bibliografía del Hoyo, Josep, Andrew Elliott & Jordi Sargatal, eds. (1996): Handbook of the Birds of the World. Volume 3. Hoatzin to Auks. Barcelona, España: Lynx Edicions. ISBN 978-84-8733-420-7. Harrison, Colin J. O. (1991): Encyclopaedia of Animals: Birds. Londres, Reino Unido: Merehurst Press. ISBN 1-8539-1186-0.
Outros artigos Caradriformes
Ligazóns externas Charadrius na Enciclopedia Británica. Charadrius na ADW. Charadrius Linnaeus 1758 na EOL.
Categoría:Carádridos Categoría:Taxons descritos por Linné