Aurelio Milani, nado en Desio, Milán, o 14 de maio de 1934, e finado en Milán o 25 de novembro de 2014, foi un futbolista italiano que xogaba como dianteiro. Militou en varios equipos da Serie A e da Serie B, gañando o premio ao máximo goleador en ambas as divisións. Disputou un total de 157 partidos na Serie A, marcando 62 goles, e 100 partidos na Serie B, con 54 goles. É lembrado sobre todo polas súas dúas tempadas co Grande Inter de Helenio Herrera, co que gañou unha liga, dúas Copas de Europa e unha Copa Intercontinental. Foi internacional coa selección italiana nunha ocasión.
Xogador poderoso, Milani era un dianteiro centro tradicional, rápido, forte e traballador. Destacou no xogo aéreo pola súa precisión de cabeza, e tamén posuía un disparo potente e preciso, o que lle permitiu ser un prolífico goleador ao longo da súa carreira. Tamén era un xogador de equipo xeneroso, capaz de xogar de costas á portería, aguantar o balón e darllo aos compañeiros, repartindo asistencias.
Traxectoria
Primeiros anos Comezou a súa carreira no equipo xuvenil do Aurora Desio a principios da década de 1950, antes de ser fichado polo Atalanta, que o cedeu ao Fanfulla durante as tempadas 1953/54 e 1954/55. Posteriormente pasou ao Simmenthal-Monza, co que marcou 37 goles en dúas tempadas na Serie B, sendo o máximo goleador da liga na campaña 1955/56. Na tempada 1957/58 xogou co Triestina na Serie B e marcou 17 goles en 30 partidos.
Debut na Serie A Na tempada seguinte debutou na Serie A coa camisola da Sampdoria. Fíxoo o 21 de setembro de 1958 nunha derrota por 1-0 contra a Lazio, en Roma. Formou un destacado trío ofensivo con Mora e Cucchiaroni ao longo da súa primeira tempada, na que marcou 13 goles. Durante a campaña seguinte, con todo, lesionouse nun partido contra o Bologna, o que mantivo afastado dos terreos de xogo durante meses.
En 1960 Nereo Rocco levouno ao Padova, onde formou parella atacante con Crippa, marcando 18 goles. No verán de 1961, o presidente da Fiorentina, Longinotti, adquiriuno para reforzar a súa liña ofensiva, que contaba con futbolistas como Gianfranco Petris e Hamrin. O 24 de setembro de 1961 marcoulle dous goles a Dino Zoff, no día no que este debutaba co Udinese. Con 22 goles, Milani rematou a campaña da Serie A como máximo goleador xunto con José Altafini, axudando á Fiorentina a conseguir o terceiro posto da liga. Ademais o equipo alcanzou a final da Recopa de Europa, onde foi derrotado polo Atlético de Madrid. Milani foi autor de 5 goles durante a competición europea, tres deles anotados nun mesmo partido ante o Rapid Viena.
Inter de Milán Despois dunha mala tempada 1962/63 coa Fiorentina, na que só logrou marcar un gol en 18 partidos, Milani foi comprado polo Inter de Milán, converténdose nun membro do que máis tarde sería coñecido como o "Grande Inter" de Helenio Herrera. Na súa primeira tempada no club lombardo, conseguiu 7 goles en 18 partidos da Serie A, contribuíndo ao subcampionato do Inter, que acabou segundo tras empatar a puntos co Bologna e perder o partido de desempate. Ademais conquistou ese ano a Copa de Europa e marcou un dos tres goles do seu equipo na final contra o Real Madrid no Praterstadion de Viena. En setembro de 1964 gañou a Copa Intercontinental contra o Independiente arxentino.
Lesión e retirada Con todo, durante o inverno de 1964, resultou gravemente lesionado nun partido da Copa de Europa contra o Dinamo de Bucarest, despois de levar un golpe nas costas. Como consecuencia do choque, unha das súas vértebras quedou desprazada, o que puxo fin á súa carreira de xeito prematuro. Só puido disputar 11 partidos esa tempada, na que o Inter se proclamou esta campión de liga, revalidou o título da Copa de Europa e chegou á final da Copa de Italia.
Tentou regresar ao fútbol durante a tempada 1966/67, xogando co Verbania na Serie C, onde marcou 1 gol en 8 partidos, antes de retirarse definitivamente.
Selección italiana Foi unha vez internacional coa selección de Italia, o 10 de maio de 1964, nunha derrota por 3-1 ante Suíza nun amigable internacional en Lausana.
Morte Morreu en Milán o 25 de novembro de 2014, aos 80 anos de idade.
Palmarés Triestina Serie B (2): 1957/58.
Inter de Milán Serie A (2): 1964/65. Copa de Europa (2): 1963/64, 1964/65. Copa Intercontinental (1): 1964.
Individual Máximo goleador da Serie A (1): 1961/62. Máximo goleador da Serie B (1): 1955/56.
Notas
Categoría:Nados na provincia de Milán Categoría:Nados en 1934 Categoría:Finados en 2014 Categoría:Futbolistas de Italia Categoría:Dianteiros de fútbol Categoría:Xogadores do Atalanta BC Categoría:Xogadores do UC Sampdoria Categoría:Xogadores do Calcio Padova Categoría:Xogadores do ACF Fiorentina Categoría:Xogadores do Inter de Milán Categoría:Futbolistas gañadores da Liga de Campións da UEFA Categoría:Xogadores da selección de fútbol de Italia