As ruínas do Castelo de Spiš (en Lingua eslovaca Spišský hrad, , en húngaro Szepesi vár, en polaco Zamek Spišský hrad, en alemán Zipser Burg) no leste de Eslovaquia forman un dos seis maiores sitios de castelos de Eslovaquia. O castelo está situado sobre a cidade de Spišské Podhradie e a aldea de Žehra, na rexión coñecida como Spiš (húngaro Szepes, alemá Zips, polaco Spisz, latín Scepusium). Incluíuse na lista de Patrimonio da Humanidade da UNESCO en 1993 (xunto cos lugares adxacentes de Spišská Kapitula e Žehra). A área do castelo é de 3,9 ha. Está administrado polo Museo Spiš en Levoča, unha división do Museo Nacional Eslovaco.
Historia miniatura|esquerda|Fotografía aérea do castelo. miniatura|200px|esquerda|Castelo de Spiš - a parte central.
Orixes miniatura|180px|Matías Corvinus, o últimopropietario real.
A construción do castelo medieval nun outeiro de travertino (pedra calcaria) remóntase a principios do século XII. A referencia escrita máis antiga ao castelo é de 1120. Ao principio era un forte fronteirizo situado na fronteira norte do Reino de Hungría. Despois, converteuse na sede da cabeza do condado de Szepes durante moitos séculos. Foi o centro político, administrativo, económico e cultural do Condado de Szepes do Reino de Hungría. Antes de 1464, era propiedade dos reis de Hungría, ata a época do rei Matías Corvino, despois (ata 1528) da familia Zápolya, da familia Thurzó (1531–1635), da familia Csáky (1638–1945) e (desde 1945) do estado de Checoslovaquia e despois de Eslovaquia.
Orixinalmente, un castelo de pedra do románico con fortificacións, un palacio románico de dous pisos e unha basílica románico-gótica de tres naves construíronse na segunda metade do século XIII. Un segundo asentamento extramuros construíuse no século XIV, co que se duplicou a área do castelo. O castelo foi completamente reconstruído no século XV, eleváronse os muros do castelo e construíuse un terceiro asentamento extramuros. Engadiuse unha capela gótica tardía arredor de 1470. O clan Zápolya realizou transformacións góticas tardías, que converteron o castelo superior nunha cómoda residencia familiar, típica das residencias renacentistas tardías dos séculos XVI e XVII.
Decadencia e reconstrución Os últimos propietarios do Castelo de Spiš, a familia Csáky, abandonaron o castelo a principios do século XVIII porque o consideraban demasiado incómodo para vivir nel. Mudáronse aos castelos/palacios das aldeas próximas recentemente construídos en Hodkovce, preto de Žehra e Spišský Hrhov.
En 1780, un incendio destruíu o castelo. Descoñécese a causa do incendio, pero existen algunhas teorías. Unha é que a familia Csáky o incendiou a propósito para reducir os impostos, xa que naquel momento se aplicaban impostos adicionais aos edificios con teito. Outra é que alcanzouno un raio, o que iniciou o incendio. Unha terceira é que algúns soldados do castelo estaban a facer licor de ilegal e, no proceso, iniciaron accidentalmente o incendio. De calquera xeito, despois do incendio, o castelo deixou de estar ocupado e comezou a deteriorarse.
O castelo reconstruíuse en parte na segunda metade do século XX e realizouse unha extensa investigación arqueolóxica no lugar. As seccións reconstruídas albergan exposicións do Museo Spiš, que é o responsable da xestión do castelo, e artefactos como dispositivos de tortura que se usaban anteriormente no castelo. Desde 2026, o castelo está pechado por reconstrución.
Galería de imaxes
Notas
Referencias
Véxase tamén
Outros artigos Patrimonio da Humanidade en Eslovaquia
Ligazóns externas Spiš Castle Tourist information about Spiš Castle and nearby Dreveník History of Spiš Castle History and photos of Spiš Castle
Categoría:Patrimonio da Humanidade en Eslovaquia