Virumaa (en latín: Vironia; en baixo alemán: Wierland; en nórdico antigo: Virland) foi un antigo condado independente da antiga Estonia. Agora está dividido no condado de Ida-Viru ou Vironia Oriental e no condado de Lääne-Viru ou Vironia Occidental. Os vironianos construíron moitas fortalezas, como Tarwanpe (a moderna Rakvere) e Agelinde (agora Punamägi na aldea de Äntu). Os vironianos estaba divididos en cinco clans (kilikunda): Maum (en estoniano "Mahu"); Laemund (Lemmu) tamén coñecido como Pudiviru; Askele; Revele (Rebala) e Alentagh (Alutaguse). Do mesmo xeito que outras tribos estonianas, os vironianos seguiron sendo predominantemente pagáns antes das Cruzadas do Norte no século XIII.
Historia Segundo a Crónica de Henrique de Livonia, os vironianos crían que Tharapita, un deus adorado polos Osilianos (a tribo que habitaba Saaremaa), nacera en Vironia. Non obstante, o ancián vironiano Thabelin de Pudiviru xa apoiara o cristianismo antes de que os cruzados alemáns e daneses chegasen a Estonia. Thabelin (Tabellinus) foi bautizado por alemáns na illa de Gotland. Máis tarde, cando os cruzados daneses competidores chegaron a Vironia, Thabelin foi sospeitoso de ser demasiado pro-alemán e foi aforcado.
En 1219, os cruzados alemáns dos Irmáns Livonianos da Espada realizaron unha incursión contra os vironianos xunto con letóns, livonianos e varias tribos protoestonianas recentemente bautizadas (sakalianos, ugaunianos e xervianos). Despois de cinco días de matanzas e saqueos, Kyriavan, Thabelin e outros anciáns vironianos pediron unha tregua. Segundo a crónica, Kyriavan dixera que antes tiña un "deus moi malo" e, polo tanto, estaba disposto a aceptar o deus cristián. Despois de que se fixese a tregua, os anciáns vironianos aceptaron o cristianismo. Algúns fillos de anciáns dos cinco clans vironianos foron tomados como reféns polos cruzados como parte da tregua. En 1221, os vironianos participaron nun intento errado de expulsar os daneses, que construíran unha fortaleza no lugar da moderna Talín, na veciña provincia de Revala. Os daneses tomaron represalias, mataron a varios anciáns vironianos e sometéronos a fortes impostos.
En 1225, os cruzados daneses e alemáns enfrontáronse pola propiedade de Vironia. En 1226, o legado papal Guillerme de Módena chegou á fortaleza vironiana de Tarwanpe e mediou na paz entre alemáns, daneses e estonianos. Un ano despois, os territorios vironianos foron tomados polos Irmáns da Espada. Os vironianos aliñáronse ao novo legado papal Balduíno de Alna, quen en 1230 intentou crear un estado vasalo do Papa no norte de Estonia, incluíndo Vironia. Máis, no 1233, os partidarios de Balduíno foron derrotados pola Orde na cidade de Reval (Talín) e os territorios vironianos foron arrebatados pola Orde de novo, como se queixou Balduíno de Alna no seu informe ao Papa en 1234. A Orde tamén foi acusada de oprimir os conversos vironianos e expulsar os partidarios locais da Igrexa.
En 1238, Vironia foi entregada de novo a Dinamarca segundo o Tratado de Stensby. A área pasou a mans de poderosos vasalos do rei danés, moitos dos cales eran de orixe local, como Dietrich de Kievel (probablemente "Kivela" - "terra de pedra", en galego) que controlaba a parte oriental de Vironia, onde comezou a construír a fortaleza de Narva. Os vironianos e os seus vasalos participaron na cruzada fracasada da Orde e de Dinamarca contra a República de Nóvgorod entre 1240 e 1242. Os nomes Virumaa, Vironia e Virland utilizáronse continuamente para o nordeste de Estonia. Por exemplo, en 1266, Margaret Sambiria, raíña viúva de Dinamarca, foi nomeada Dama de Estonia e Virland.
Parroquias (kilikunda)
Maum (Mahu) Laemund (Lemmu, also known as Pudiviru) Askælæ (Äskälä) Repel (Rebala) Alentagh (Alutaguse)
Notas
Véxase tamén
Outros artigos
Cruzada de Livonia Estonia danesa
Categoría:Historia medieval de Estonia Categoría:Condados de Estonia