miniatura|300x300px|A procesión real ao Parlamento de Inglaterra en Westminster o 4 de febreiro de 1512. De esquerda a dereita: o Marqués de Dorset (segundo dende a esquerda), earl de Northumberland, earl de Surrey, earl de Shrewsbury, earl de Essex, earl de Kent, earl de Derby, earl de Wiltshire. Da lista de procesión do Parlamento de 1512. Earl é un rango da nobreza do Reino Unido. O título ten a súa orixe na palabra inglesa antiga eorl, que significa "un home nobre de nacemento ou rango". A palabra está relacionada coa forma escandinava jarl, e significa "cacique", en particular un cacique disposto a gobernar un territorio en lugar do rei. Despois da conquista normanda, converteuse no equivalente ao continental conde (en Inglaterra no período anterior, era máis parecido a un duque; en Escocia, asimilou o concepto de mormaer). Noutros países utilízanse nomes alternativos para o rango equivalente a "earl" ou "conde" na estrutura da nobreza, como o hakushaku (伯爵) da era imperial xaponesa posterior á restauración.
Na Gran Bretaña moderna, un earl é membro da nobreza, clasificándose por debaixo dun marqués e por riba dun vizconde. Nunca se desenvolveu unha forma feminina de earl; en cambio, úsase condesa.
Nos tempos modernos, os earldoms (condados) adoitan ser creados só para membros da familia real. O último earldom non real, o Earl de Stockton, foi creado en 1984 para Harold Macmillan, primeiro ministro de 1957 a 1963.
Etimoloxía O termo earl foi comparado co nome dos heruli, e co erilaz rúnico.Pedra rúnica de Järsberg. Eril en proto-nórdico, ou o posterior jarl en nórdico antigo, pasou a significar o rango de líder.
Na Gran Bretaña anglosaxoa, o termo Ealdorman utilizouse para os homes que ocupaban o rango político máis alto por debaixo de King. Co tempo, o eorl en dinamarqués substituíu a Ealdorman, que evolucionou cara á forma moderna do nome.
A forma normanda equivalente a conde (do latín comes) non se introduciu despois da conquista normanda de Inglaterra aínda que a condesa comezou a usarse para o título feminino. Geoffrey Hughes escribe: "É unha especulación probable que o título francés normando 'count' fose abandonado en Inglaterra a favor do 'earl' xermánico […] precisamente pola incómoda proximidade fonética con cunt (cona)".
Nas outras linguas de Gran Bretaña e Irlanda, o termo tradúcese como: galés iarll, irlandés e gaélico escocés iarla, scots erle, eirle ou earle, córnico yurl, yarl, yerl.
Notas
Categoría:Títulos nobiliarios do Reino Unido