Alberto Vasconcellos da Costa e Silva, nado en São Paulo o 12 de maio de 1931 e finado en Río de Xaneiro o 26 de novembro de 2023, foi un diplomático, poeta, ensaísta, memorialista e historiador brasileiro, membro da Academia Brasileira de Letras e orador no Instituto Histórico e Xeográfico Brasileiro. En 2014, foi galardoado co Premio Camões.
Biografía É fillo do poeta Antônio Francisco da Costa e Silva e de Creusa Fontenelle de Vasconcellos da Costa e Silva.
Formado polo Instituto Río Branco en 1957, Alberto da Costa e Silva serviu como diplomático en Lisboa, Caracas, Washington, Madrid e Roma, antes de ser embaixador na Nixeria e no Benim, en Portugal, na Colombia e no Paraguai.
Foi embaixador en Lisboa de 1989 a 1992, en Bogotá de 1992 a 1994 e en Asunción até 1995.
Foi elixido para a cadeira 9 da Academia Brasileira de Letras, en 27 de xullo de 2000. Foi presidente da entidade os anos de 2002 e 2003. En 2004 foi escollido pola Unión Brasileira de Escritores (UBE) como o "Intelectual do Ano". Alberto da Costa e Silva é, tamén, académico correspondente da Academia das Ciencias de Lisboa.
Doutor Honoris Causa en Letras pola Universidade Obafemi Awolowo (ex-Universidade de Ifé), de Nixeria, en 1986, e en Historia pola Universidade Federal Fluminense, en 2009, e pola Universidade Federal da Bahia, en 2012.
Casado con Vira Queiroz da Costa e Silva, tradutora premiada pola tradución do Mundo se Despedaça de Chinua Achebe.
En 2014 recibiu o Premio Camões polo conxunto da súa obra.
Obras do autor
Como poeta
O parque e outros poemas (1953). O tecelão (1962). Alberto da Costa e Silva carda, fia, doba e tece (1962). Livro de linhagem (1966). As linhas da mão (1978). (Prêmio Luísa Cláudio de Souza, do Pen Club do Brasil) A roupa no estendal, o muro, os pombos (1981). Consoada (1993). Ao lado de Vera (1997). (Prêmio Jabuti, da Câmara Brasileira do Livro)
Como historiador e africanólogo
A enxada e a lança: a África antes dos Portugueses. Edições 2110/82 As relações entre o Brasil e a África Negra, de 1822 a 1° Guerra Mundial. Ed.3577 A manilha e o Libambo: A África e a Escravidão, de 1500 a 1700. Ed.2002. Um Rio Chamado Atlântico, 2012 Francisco Félix de Sousa, Mercador de Escravos. Ed.2004 Imagens da África: da Antiguidade ao Século XIX (organização e notas de Alberto da Costa e Silva), 2012
Como ensaísta
O vício da África e outros vícios (1989). Guimarães Rosa, poeta (1992). Mestre Dezinho de Valença do Piauí (1999). Castro Alves: um poeta sempre jovem (2006).
Como memorialista
Espelho do Príncipe. (1994)
Como organizador de antoloxías
Lendas do índio brasileiro , 1957, 1969, 1980 e 1992 A nova poesia brasileira, Lisboa, 1960 Poesia concreta, Lisboa, 1962 Da Costa e Silva, 1997 Poemas de amor de Luís Vaz de Camões, 1998 Antologia da poesia portuguesa contemporânea, con Alexei Bueno,1999 Dirixiu e foi o principal redactor da parte brasileira da Enciclopédia Internacional Focus, Lisboa, 1963-1968
Condecoracións
Cabaleiro da Ordem do Infante D. Henrique de Portugal (28 de febreiro de 1961) Comendador da Ordem do Infante D. Henrique de Portugal (26 de febreiro de 1971) Comendador da Ordem Militar de Cristo de Portugal (27 de agosto de 1971) Comendador da Ordem Militar de Sant'Iago da Espada de Portugal (27 de xullo de 1972) Grande-Oficial da Ordem do Infante D. Henrique de Portugal (26 de xullo de 1973) Grã-Cruz da Ordem Militar de Cristo de Portugal (14 de xullo de 1986) Grã-Cruz da Ordem do Infante D. Henrique de Portugal (2 de xaneiro de 1991) Grã-Cruz da Ordem Militar de Sant'Iago da Espada de Portugal (5 de marzo de 2008)
Conexións externas
Perfil no sitio da Academia Brasileira de Letras As Tormentas - Alberto da Costa e Silva
Notas
Categoría:Nados en São Paulo Categoría:Nados en 1931 Categoría:Finados en 2023 Categoría:Escritores do Brasil Categoría:Escritores en lingua portuguesa