A kappa-bungarotoxina (que se adoita abreviar como κ-Bgt; tamén chamada historicamente toxina F) é unhA neurotoxina proteica da familia da bungarotoxina que se encontra no veleno da serpe Bungarus multicinctus. A kappa-bungarotoxina é un antagonista de alta afinidade dos receptores de acetilcolina nicotínicos, especialmente de CHRNA3; causa un bloqueo postsináptico da neurotransmisión. Aínda que existe unha variabilidade significativa nos efectos clínicos das trabadas de serpe, a parálise neuromuscular e a insuficiencia respiratoria están asociadas coa trabada das serpes do xénero Bungarus.
Descubrimento
A kappa-bungarotoxina foi descuberta en 1983 como compoñente do veleno da serpe Bungarus multicinctus, que difería en efectos biolóxicos da previamente coñecida alfa-bungarotoxina: a kappa, pero non a alfa, podía impedir a sinalización nicotínica no ganglio ciliar da galiña. Esta bungarotoxina foi designada "kappa" en alusión á palabra latina kiliaris ("do ollo"), e á raíz de "ciliary". As toxinas identificadas separadamente que foron denominadas "toxina F" e "bungarotoxina 3.1" foron despois identificadas por secuenciación de proteínas como idénticas á kappa-bungarotoxina.
Mecanismo e efectos biolóxicos
A kappa-bungarotoxina únese aos receptores de acetilcolina nicotínicos dos ganglios do sistema nervioso autónomo, predominantemente á subunidade alfa 3 do receptor nicotinico (CHRNA3) e en menor medida á alfa 4. Identificáronse dúas superficies de unión distintas, ambas na cara extracelular N-terminal da subunidade receptora.
A kappa-bungarotoxina é un antagonista de receptor, o que significa que bloquea a resposta normal do receptor da acetilcolina, o cal inhibe a neurotransmisión e, por tanto, causa parálise neuromuscular. Igual que a alfa-bungarotoxina, a kappa-bungarotoxin causa un bloqueo postsináptico de sinalización; isto está en contraste coa beta-bungarotoxina, que induce un bloqueo presináptico. A distinción entre os efectos das formas alfa e a kappa foi primeiro identificada funcionalmente como diferenzas nos efectos sobre estruturas neurais específicas. A base desta diferenza funcional foi caracterizada molecularmente como diferenzas na especificidade no subtipo de receptor; os receptores pentaméricos son ensamblados con diferentes distribucións de subunidades nas neuronas e nos músculos.
Estrutura
A kappa-bungarotoxina é un polipéptido de 66 aminoácidos e prégase nunha estrutura de folla beta antiparalela estabilizada por cinco pontes disulfuro conservadas, unha característica estrutural compartida por moitas toxinas peptídicas. A diferenza doutros membros da familia das bungarotoxinas, a kappa é un dímero.
Notas
Véxase tamén Outros artigos alfa-bungarotoxina beta-bungarotoxina gamma-bungarotoxina
Categoría:Neurotoxinas