A lingua oficial de Estonia é o estoniano, lingua urálica que está relacionada co finés. Non garda relación coas linguas fronteirizas rusa e letoa, ambas as cales son indoeuropeas (eslava oriental e báltica respectivamente).

Linguas minoritarias Lingua võro

O võro é unha lingua da rama fínica das linguas urálicas. Antes considerábase un dialecto do grupo dialectal meridional da lingua estoniana, pero hoxe en día ten o seu propio estándar literario e está a buscar o recoñecemento oficial como lingua rexional autóctona de Estonia.

Lingua seto

O seto é unha lingua da rama finesa das linguas urálicas. Ás veces identifícase como un dialecto do estoniano meridional (xunto co võro, a lingua de Tartu e a de Mulgi) ou do võro. Algúns lingüistas tamén consideran o seto e o võro como dialectos dunha lingua común, o võro-seto, ou o seto como unha lingua independente, máis semellante ao estoniano medieval ca ao estoniano estandarizado actual, con fortes tradicións históricas, como as cancións populares de Leelo. Os setos (setokõsõq) habitan principalmente na zona preto da fronteira sueste de Estonia con Rusia en Setomaa, e son principalmente ortodoxos orientais,Kalkun, A., Kupari, H., & Vuola, E. (2018). Coping with Loss of Homeland through Orthodox Christian Processions: Contemporary Practices among Setos, Karelians, and Skolt Sámi in Estonia and Finland. Practical matters, 11. http://practicalmattersjournal.org/2018/06/11/coping-with-loss-of-homeland-2/ mentres que os võros (võrokõsõq) son tradicionalmente luteranos e viven no histórico Condado de Võru.

Lingua rusa miniatura|Proporción de estonianos étnicos por localidade estoniana segundo o censo de 2011. miniatura|Un grafiti en Talín que mostra á Ministra de Educación e Investigación Kristina Kallas e ao escritor ruso Fiódor Dostoievski. O texto di "Ma teen sinust C1" ("Fareiche [ter] o C1 [en estoniano]"), simbolizando a crecente prevalencia do estoniano sobre o ruso na educación. O ruso é, de lonxe, a lingua minoritaria máis falada no país. Hai cidades en Estonia con grandes concentracións de falantes de ruso e hai cidades onde os falantes de estoniano son minoría (especialmente no nordeste, por exemplo, Narva).

Lingua ucraína Historicamente, houbo ucraínos en Estonia polo menos dende a guerra de Livonia, pero os seus vestixios están pouco documentados. Porén, a Universidade de Tartu tivo un lugar importante na historia cultural de Ucraína, onde moitos estudantes ucraínos foron estudar no século XIX, e mesmo a sociedade estudantil ucraína Gromada estivo activa en Tartu. Máis ucraínos chegaron de novo a Estonia coa inmigración industrial da era soviética, pero moitos deles falan ruso. A maioría dos falantes de ucraíno en Estonia hoxe en día son ucraínos que chegaron ao país despois da agresión rusa de 2014 contra Ucraína. Houbo intentos a curto prazo de ensinar a lingua ucraína nas escolas estonianas, e as escolas dominicais ucraínas tamén funcionaron durante un período de tempo máis curto. Non hai prensa en lingua ucraína en Estonia, nin se publicaron dicionarios nin literatura educativa en ucraíno.

Lingua alemá

Os alemáns do Báltico (en , ou Baltendeutsche) eran na súa maioría habitantes etnicamente alemáns da costa oriental do mar Báltico, que hoxe forman os países de Estonia e Letonia. A poboación alemá báltica nunca representou máis do 10% do total. Formaron a elite social, comercial, política e cultural desa rexión durante varios séculos. Algúns deles tamén ocuparon altos cargos na vida militar e civil do Imperio Ruso, particularmente en San Petersburgo.

A súa historia e presenza nos países bálticos chegaron a un final abrupto a finais de 1939 tras a sinatura do Pacto Ribbentrop-Molotov e os posteriores traslados nazi-soviéticos de poboación, cando case todos os alemáns bálticos foron reasentados polo Goberno alemán en Wartheland e Danzig-Prusia Occidental. Hoxe en día hai moi poucos alemáns vivindo en Estonia, agás algúns residentes temporais de Alemaña. O alemán é a terceira lingua estranxeira máis popular entre os estonianos.

Lingua sueca Os suecos estonianos son unha minoría lingüística falante de sueco que tradicionalmente reside nas zonas costeiras e illas do que hoxe é o oeste e o norte de Estonia. O comezo do asentamento continuo de suecos estonianos nestas zonas (coñecidas como Aiboland) remóntase aos séculos XIII e XIV, cando os seus devanceiros ​​falantes de sueco chegaron a Estonia dende o que hoxe é Suecia e Finlandia. Case toda a minoría falante de sueco de Estonia fuxiu a Suecia durante a segunda guerra mundial, e só os descendentes duns poucos individuos que optaron por quedar residen permanentemente en Estonia no presente.

Lingua de sinais A lingua de sinais estoniana (en ) é a lingua de sinais nacional de Estonia. En 1998 había arredor de 4.500 persoas que falaban sinais nunha poboación de 1.600 persoas xordas e 20.000 con discapacidade auditiva. Está moi estendida nas cidades de Talín e Pärnu entre os estonianos étnicos xordos; os estonianos rusos xordos en Talín usan a lingua de sinais rusa, os rusos fóra de Talín tenden a usar un pidgin da lingua de signos rusa-estoniana, ou poden ser bilingües. Nas súas etapas formativas, a lingua de sinais estoniana recibiu influencias do ruso e da lingua de sinais finlandesa; por exemplo, o sinal ESL para "bolboreta" desenvolveuse a partir do sinal finlandés para "paxaro". Hai varios dialectos, dos cales o máis arcaico é a variedade de Pärnu.

Lingua romaní O romani é falada pola minoría xitana en Estonia.

Notas