Xenaro Carrero Fernández, nado en Noia o 30 de marzo de 1874 e finado en Santiago de Compostela o 30 de xuño de 1902, foi un pintor galego, pertencente á chamada Xeración Doente.
Traxectoria Moi novo trasladouse a Madrid, onde foi discípulo de Joaquín Sorolla. Retratista excelente, para el posaron Eugenio Montero Ríos ou Emilia Pardo Bazán. Traballou de restaurador no Museo do Prado.
Finou de tuberculose aos vinte e oito anos. É comparado con Claude Monet e Camille Pissarro.
Galería de imaxes
Véxase tamén
Bibliografía
, Manuel, Arte, en Galicia, Ed. Noguer, Barcelona, 1976. , José, Introducción a la pintura gallega en Un siglo de pintura gallega 1880/1980, Buenos Aires, 1984. , José, El Museo de Pontevedra, Editorial Everest, León, 1987.
Outros artigos Ovidio Murguía Ramón Parada Justel Joaquín Vaamonde Cornide
Ligazóns externas Carrero Fernández, Jenaro no Museo de Belas Artes da Coruña.
A xeración doente..., Galería José Lorenzo.
Categoría:Xeración Doente Categoría:Nados en Noia Categoría:Finados en 1902 Categoría:Nados en 1874 Categoría:Pintores de Galicia coa obra no dominio público