dereita|miniatura|A area de cuarzo pódese utilizar como desgraxante. Calquera aditivo de corrección non plástico, orgánico e inorgánico que se engade á arxila para evitar unha plasticidade excesiva chámase desgraxante, desengraxante, desengrasante, elemento magro ou antiplástico. Os desgraxantes proporcionan unha mellor resistencia en cru (facilitan o manexo da arxila) e permítenlle soportar os cambios de temperatura durante a cocción (evitando roturas ou rachaduras nas pezas), así como mellorar a contracción cando a pasta seca. Son substancias comúns como cuarzo, plaxioclasa, feldespatos, rochas de granito, area, po de barro cocido ( chamot ), varias pallas, plumas, lutitas, escouras granuladas, cunchas moídas, ósos esmagados, Identificación de una tradición tecnológica cerámica con desgrasante óseo en el Neolítico peninsular. Estudio arqueométrico de materiales cerámicos de Madrid (5300-3400 cal AC). Pedro Díaz-del-Río, Susana Consuegra, Rosa Domínguez e outros. TRABAJOS DE PREHISTORIA 68, N.º 1, enero-junio 2011, pp. 99-122, etc. Os desgraxantes orgánicos conseguen deixar ocos cando a peza está cocida, un espazo molecular que permite o axuste das partículas.
O recurso máis común é mesturar arxilas graxas ou moi puras con outras máis ríxidas até conseguir un equilibrio.
Substancias engadidas á arxila na América precolombiana
No río Marañón, usábase a cortiza da árbore apacharania(MAGNIN: Rl, 1940, 157; ESPiNOSA, 1935, 99; HARNER, 1978, 62) No baixo Amazonas botábase man da cortiza do caraipé,(composto de pequenos anacos de cortiza carbonizados e triturados, de alto contido en sílice). que pertence ao mesmo xénero.(BATES 1962, 225; SPRUCE, 1908, I, 10, 12, 13-14, 87) Na Güiana: Hirtella e Licania, aínda que datos máis antigos mencionan o macucú (Macoucoua [Ilex] guyanensis) e a Couepia guianensis.(FANSHAWE, 1950, 61)(AUBLET, 1977, I, 89, 519-521) Os guamos do Orinoco mesturaban a terra con térmites.(GILII, 1965, I, 236) A outros grupos atribúeselles usar, entre os ingredientes do barro, espículas das esponxas chamadas "cauxí".(LATHRAP, 1970, 155, 156; NORDENSKIOLD, 1930, 8: 57; —, 1931, 9: 3; HILBERT, 1955; CARTER, 1881) Acháronse tales espículas en escavacións arqueolóxicas na olaría de Ronquín Tardío ou Arauquín.(SANOJA OBEDIENTE, 1977, 399)
Notas
Categoría:Cerámica Categoría:Wikipedia:Páxinas con traducións non revisadas