miniatura|Mentres imos marchando, marchando a través do fermoso día. Un millón de cociñas escuras e miles de grises fiadeiros
son tocados por un radiante sol que asoma repentinamente.
Xa que o pobo nos ouve cantar: Pan e rosas! Pan e rosas!
- primeiras liñas do poema Pan e Rosas. Imaxe de traballadores marchando durante a folga téxtil de Lawrence. "Pan e rosas" é un slogan político, así como o nome dun poema e unha canción asociados. Orixinouse a partir dun discurso da activista do sufraxio feminino Helen Todd; unha liña nese discurso sobre "pan para todos, e rosas tamén" estaba inspirada no poema Bread and Roses de James Oppenheim. O poema foi publicado primeiro en The American Magazine en decembro de 1911, co texto "'Pan para todos, e Rosas, tamén'—un slogan das mulleres no oeste." O poema foi traducido a outras linguas e foi musicado por polo menos tres compositores.
A frase asóciase comunmente coa exitosa folga téxtil en Lawrence, Massachusetts, entre xaneiro e marzo de 1912, agora coñecida como a "folga do Pan e as Rosas". A consigna de emparellar pan e rosas, que apela tanto a salarios xustos como a condicións dignas, atopou resonancia porque transcende "as ás veces tediosas loitas por avances económicos marxinais" á "luz das loitas laborais baseadas na loita pola dignidade e o respecto", como escribiu Robert J. S. Ross en 2013.Ross, Robert J.S (Marzo de 2013). "Bread and Roses: Women Workers and the Struggle for Dignity and Respect". Working USA: The Journal of Labor & Society. Immanuel News and Wiley Periodicals, Inc. 16: 59–68. ISSN 1089-7011.
Notas
Véxase tamén Bibliografía Bruce Watson, Bread and Roses: Mills, Migrants, and the Struggle for the American Dream (Nova York: Viking, 2005), .
Ligazóns externas Bread & Roses: The Strike Led and Won by Women
Categoría:Revolución Industrial