miniatura|dereita|300px|Texto alxamía de Mancebo de Arévalo. c. século XVI.
A alxamía (en ) é a forma de escritura con letras árabes das linguas neolatinas faladas na Península Ibérica, en especial o portugués, o castelán, o ladino e mozárabe, durante os séculos VIII a XV. Isto foi resultado de dúas circunstancias: dunha banda, as linguas árabes fundíanse coas linguas novelas e, eventualmente, foron substituídas polas linguas latinas ou por outras, que eran mestura de ambas; doutra banda, as letras árabes continuaban a ser empregadas e, por conta de tal costume, pasaron como instrumento de escrita dos outros idiomas, así como sucede cos medios de transliteración.
Notas
Categoría:Lingüística