Mathieu Valbuena (AFI: [ma.tjø val.bwe.na]), nado en Bruges (Xironda, Aquitania) o 28 de setembro de 1984, é un futbolista francés que xoga como centrocampista para o FC Dinamo Moscova da Liga Premier rusa. Desempéñase no campo como medio ofensivo ou extremo e é coñecido pola súa rapidez, capacidade técnica e polo seu tenaz estilo de xogo. É descrito polo seu exentrenador no Libourne, Didier Tholot, como "un elemento desestabilizador, capaz de escapulirse rapidamente de dous xogadores para crear espazos, grazas, en gran medida, ao seu talento como regateador". Debido á súa baixa estatura recibiu o alcume de le petit vélo, que traducido do francés significa "a pequena bicicleta". Este é un xogo de palabras relacionado ao pequeno tamaño do xogador e ao estadio no que xoga de local o Marsella: o Stade Vélodrome.
Comezou a súa carreira profesional no Girondins de Bordeaux. Mais despedírono tras dúas tempadas neste, uníndose ao club afeccionado Langon-Castets da quinta división do fútbol francés. En 2004, Valbuena asina polo Libourne-Saint-Seurin do Championnat National, a terceira división de Francia, onde, grazas a unha boa tempada co club asina polo Olympique de Marsella en 2006. Co Olympique disputou a Liga de Campións da UEFA por primeira vez e, na tempada 2009-10, formou parte do equipo que saíu campión da Ligue 1 e da Copa da Liga, así como da Supercopa.
Valbuena é , selección coa que debutou en maio do 2010 nun amigábel contra Costa Rica no que ademais marcou o seu primeiro gol. Antes daquilo, Raymond Domenech deixara ao xogador dentro da lista final para disputar a Copa Mundial de Fútbol de 2010, na que xogou un partido contra México.
Traxectoria Comezos Valbuena naceu na comuna de Bruges, no departamento francés de Xironda, fillo de Brigitte e Carlos. Comezou a súa carreira futbolística no club da súa cidade, o Blanquefort. Desenvolveu o seu interese no fútbol a través do seu pai, quen a miúdo o levaba a ver partidos do Barcelona no Camp Nou durante as súas vacacións escolares. Aos nove anos a súa carreira no fútbol quedou en suspenso debido a que recibiu cincuenta puntos de sutura nunha das pernas tras un accidente de natación. Tras curarse da lesión, Valbuena volveu ao fútbol e rapidamente impresionou aos adestradores do club. En 1998, outorgóuselle un premio ao mellor xogador dun torneo xuvenil local disputado no Camp des Loges, o centro de adestramento do Paris Saint-Germain. Anos máis tarde, en 2001, recrutouno o Girondins de Bordeaux.
Valbuena pasou dous anos na selección sub-18 do club, na que compartiu lugar con xogadores como Rio Mavuba e Marouane Chamakh. No equipo de reservas só xogou tres partidos antes de ser liberado tras non convencer ao adestrador Jean-Louis Garcia. Afírmase comunmente que Valbuena foi despedido do club debido á súa baixa estatura; con todo, o ex xogador e adestrador Philippe Lucas explicou que saíu do club porque loitou para "transformar o seu xogo do dun xogador novo ao dun profesional" e que o seu xogo "necesitaba ser máis rápido e necesitaba evitar enfrontamentos".
Carreira como afeccionado miniatura|200px|Mathieu Valbuena co Libourne no ano 2006. Despois do seu despedimento do Girondins deixou en espera as súas ambicións de converterse en xogador profesional e foi recomendado por Garcia para xogar no club afeccionado Langan-Castets do Campionato de Francia Afeccionado 2, a quinta división do fútbol francés. A diferenza do Girondins onde adestraba varias veces á semana, Valbuena só facía isto tres veces por semana no Langan-Castets e, debido á súa condición de afeccionado, traballaba como vendedor nunha tenda de deportes cando non xogaba ao fútbol. Na súa única tempada co club, impresionou coa súa habilidade técnica e recrutouno posteriormente o Libourne Saint-Seurin do Championnat National, que seguira un ao xogador mentres estaba no Langan-Castets.
Mentres estivo no Libourne Saint-Seurin, o xogo de Valbuena mellorou. Na súa primeira tempada co club xogou vinte partidos de liga e marcou dous goles. A metade de tempada, o adestrador André Menot foi despedido e chegou na súa substitución Didier Tholot, que deixou ao club no décimo terceiro posto na liga. Na tempada seguinte, o técnico fixouse inmediatamente en Valbuena, describiuno como "o arquitecto do seu equipo" e tratou de construír o seu equipo en base a el. Debido a isto, os minutos do futbolista aumentaron considerablemente. Xogou trinta e uns partidos de liga e marcou nove goles, dos cales todos levaron a vitorias. Recibiu críticas favorables polo seu desempeño, mais aínda así, Tholot criticouno por "querer facer todo" ás veces. O 12 de agosto de 2005, marcou o seu primeiro gol da tempada na vitoria por 2-0 sobre o Moulins e dúas semanas despois, anotou un dobrete na vitoria por 3-1 contra o Cherbourg Football. Un punto baixo durante a tempada chegou o 9 de setembro de 2005 na derrota por 2-1 contra o Gazélec Ajaccio, na que recibiu o primeiro cartón vermello da súa carreira, sendo esta a primeira derrota da tempada, e estando Valbuena suspendido por tres partidos. Regresou ao equipo o 7 de outubro do mesmo ano na derrota 1-0 contra o Aviron Bayonnais.
En novembro de 2005 volveu estar como ao comezo da tempada logo de anotar catro goles en tres partidos. Converteu o seu primeiro gol do mes o 5 de novembro, na vitoria en casa por 2-1 contra o Nîmes Olympique. Dúas semanas máis tarde, fixo un gol ao Angers noutra vitoria e, a semana seguinte, marcou dúas tantos na vitoria 2-0 contra o Pau. Debido ás súas actuacións, estivo vinculado a varios clubs da Ligue 1 e Ligue 2, en particular ao Saint-Étienne e ao Auxerre. O mediocampista, porén, negou as aproximacións e expresou o seu desexo de axudar ao Libourne a lograr o ascenso á segunda división. Tras isto mantívose sen anotar durante os meses invernais, mais seguiu fixo no once inicial mentres o seu club pelexaba o ascenso a Ligue 2. O 29 de abril de 2006, co Libourne nunha batalla por un posto de ascenso, anotou outro dobrete, esta vez contra o Toulon noutra vitoria sen goles en contra. O Libourne acabou os seus últimos catros partidos invicto, o que lle permitiu acabar na terceira posición e ascender por primeira vez na súa historia á Ligue 2 desde que os clubs locais de Libourne e Saint-Seurin acordasen fusionarse en 1998. Polo seu desempeño na tempada, a Valbuena nomeárono o Xogador do ano da liga, o que levou a un maior interese de varios clubs profesionais de Líguea 2 e Ligue 1.
Olympique de Marsella Primeiros anos miniatura|left|160px|Valbuena durante un partido contra o Lille no ano 2007. En xuño de 2006, Valbuena asinou o seu primeiro contrato profesional despois de definir o seu traspaso ao Olympique de Marsella. Acordou un convenio de tres anos co club e o adestrador Eric Gerets asignoulle o dorsal vinte e oito. Debutou nunha competición da UEFA o 15 de xullo de 2006 no partido de terceira rolda contra o club ucraíno Dnipro Dnipropetrovsk pola Copa Intertoto da UEFA 2006. Posteriormente, loitou para satisfacer as esixencias dos adestramentos, mais sufriu unha lesión no nocello durante a pre-tempada, o que lle fixo perderse o comezo da tempada 2006-07. O seu debut na Liga produciuse o 19 de novembro de 2006 tras entrar como suplente na vitoria por 1-0 contra o Valenciennes. Durante a maioría da tempada xogou como substituto, e mesmo durante algún tempo disputou partidos na filial do club da quinta división. O 19 de maio de 2007, Valbuena anotou o seu primeiro gol como profesional na vitoria por 2-1 contra o Saint-Étienne. A anotación permitiu a vitoria do club, o que fixo que mantivesen a segunda posición na táboa e que se clasificasen á Liga de Campións da UEFA, algo que non facían desde a tempada 2003-04.
Tras a saída de Franck Ribéry ao Bayern de Múnic antes da tempada 2007-08, Valbuena actuou como o seu substituto. É durante esta etapa na que adquiriu o alcume de le petit vélo (do francés: a pequena bicicleta), que é un xogo de palabras referido ao pequeno tamaño do xogador e ao nome do estadio do Marsella, o Stade Vélodrome. Comezou a tempada en mal estado de saúde, e Gerets mantívoo como suplente, mais a finais de agosto de 2007 comezou a formar unha asociación no mediocampo con Samir Nasri, Lorik Cana e Benoît Cheyrou. Na Champions League debutou oficialmente o 18 de setembro do mesmo ano, na vitoria 2-0 contra o Beşiktaş. No seguinte encontro da Liga de Campións, o equipo enfrontouse en Anfield ao Liverpool, ao que derrotaron cun solitario tanto de Valbuena. A vitoria sobre os Reds foi a primeira dun club francés en Anfield. En outubro do mesmo ano, o xogador asinou unha extensión do seu contrato, polo que o seu compromiso co club estendeuse até xuño de 2012.
miniatura|170px|Valbuena xogando co Olympique no ano 2006.
Na liga, apareceu en vinte e nove partidos e marcou en tres oportunidades. Os seus dous primeiros goles anotounos na vitoria por 6-1 contra o Stade Malherbe Caen, o 26 de xaneiro de 2008. A Ligue de Football Professionnel elixiu como mellor gol do ano ao primeiro tanto que anotou Valbuena no partido, debido a que o realizou desde case corenta metros de distancia. O 9 de marzo, o futbolista, e por segunda tempada consecutiva, puxo o gol da vitoria contra o Saint-Étienne. Debido ás súas boas actuacións, o Marsella volveu estender o seu contrato, esta vez por un ano máis.
Na tempada 2008-09 Valbuena comezou a ser titular e apareceu en trinta e un partidos de liga. Anotou tres goles, dous nas vitorias contra o Auxerre e o Le Havre, ademais dun na derrota contra o Paris Saint-Germain. Despois da tempada, Gerets, admirador do futbolista, foi cesado e chegou na súa substitución Didier Deschamps. En xuño de 2009, o novo adestrador dixo que Valbuena non estaba nos seus plans e tratou de pór ao volante no mercado de fichaxes. O presidente do club, Pape Diouf, e varios membros da xunta directiva, non estaban de acordo coa idea de Deschamps e declararon ao futbolista "intransferible". A indecisión en canto ao futuro do extremo resultou no interese dalgúns clubs ingleses como: Aston Villa, Arsenal e Liverpool. Finalmente, o futuro de Valbuena resolveuse xa que non o transferiron. Isto resultou en que Deschamps relegase ao xogador á banca durante a primeira metade da tempada. A mala relación deste co extremo chegou ao seu cénit en decembro, cando os dous tiveron un encontro cara a cara, que resultou en que Valbuena declarase que quería deixar o club durante o mercado de verán dese ano para atopar maior regularidade.
O 17 de outubro do mesmo ano, Valbuena anotou o seu primeiro gol da tempada contra o Nancy. En febreiro de 2010, volveu á aliñación titular, e desde alí mantívose dentro do once titular durante o que restou da tempada. Na Copa da Liga, o xogador marcou o gol da vitoria nas semifinais contra o Lille e, na final, converteu o segundo gol na vitoria por 3-1 contra o Bordeaux, o seu antigo club. Este título tratouse do primeiro gran triunfo do Marsella desde a consecución da Liga de Campións da UEFA 1992-93. En abril de 2010, anotou durante tres encontros consecutivos, todos triunfos, contra o Niza, o Boulogne e o Saint Étienne. As vitorias axudaron ao Marsella a manter o primeiro lugar e gañar finalmente a liga tras derrotar ao Stade Rennais o 5 de maio do 2010.
Consolidación miniatura|left|200px|Valbuena celebrando un gol (2010).