Giraffa camelopardalis é a especie tipo de xirafa, nativa do norte de África, aínda que hipóteses taxonómicas alternativas propuxeron á xirafa do norte como unha especie separada. Outrora abundante en África dende o século XIX, a distribución da xirafa do norte estendíase dende o Senegal, Malí e Nixeria en África occidental até o norte de Exipto. A semellante Giraffa camelopardalis peralta vivía en Alxeria e Marrocos en épocas antigas até a súa extinción por mor do clima seco do Sáhara.
As xirafas están catalogadas colectivamente como vulnerables na Lista Vermella da UICN, xa que se cre que a poboación mundial constaba duns 97.000 individuos en 2016.
Taxonomía e evolución O esquema taxonómico actual da UICN enumera unha especie de xirafa co nome G. camelopardalis e nove subespecies. Un estudo de secuenciación do xenoma completo de 2021 suxire que a xirafa do norte é unha especie separada, e postula a existencia de tres subespecies distintas, e máis recentemente, unha subespecie extinta.
Imaxe Subespecies Descrición Distribución150px Xirafa de Kordofan (G. c. antiquorum) As súas manchas pódense atopar debaixo dos xarretes e no interior das patas. Nos machos hai unha masa mediana. O sur do Chad, a República Centroafricana, o norte do Camerún e o nordeste da República Democrática do Congo.150px Xirafa nubia (G. c. camelopardalis) Ten manchas de cor castaña ben definidas rodeadas de liñas na súa maioría brancas, mentres que as partes inferiores carecen de manchas. Inclúe o ecotipo Xirafa de Rothschild. Leste do Sudán do Sur e suroeste de Etiopía, ademais de Kenya e Uganda.150px Xirafa da África occidental (G. c. peralta) Este animal ten unha pelaxe máis clara que outras subespecies, con manchas vermellas en forma de lóbulos que chegan por debaixo dos xarretes. Suroeste de Níxer.Xirafa senegalesa (G. c. senegalensis)Tiña manchas marróns escuras, cun contorno claro. O corpo tiña un tamaño case uniforme.Extinta; anteriormente presente en partes do Senegal, Gambia, Malí e Mauritania até a década de 1970.
Descrición
Moitas veces confundida coa xirafa do sur, a xirafa do norte difire pola forma e o tamaño das dúas protuberancias distintivas en forma de cornos coñecidas como osiconos na súa fronte; son máis longos e grandes ca os da xirafa do sur. Os machos das xirafas do norte teñen un terceiro osicono cilíndrico no centro da cabeza xusto por riba dos ollos, que varía de 76 a 127 mm de lonxitude.
Distribución e hábitat As xirafas do norte viven en sabanas, matogueiras e bosques. Logo de numerosas extincións locais, as xirafas do norte son as menos numerosas e as máis ameazadas. No leste de África, atópanse principalmente en Kenya e no suroeste de Etiopía, e raramente no nordeste da República Democrática do Congo e o Sudán do Sur. En África central, hai uns 2.000 exemplares na República Centroafricana, o Chad e o Camerún. Outrora moi estendidas en África Occidental, uns centos de xirafas do norte están confinadas na Reserva Dosso de Kouré, Níxer. Están illadas no Sudán do Sur, Kenya, o Chad e Níxer. Habitualmente viven tanto dentro como fóra das áreas protexidas.
As zonas de distribución máis antigas das xirafas do norte estaban no Chad durante o final do Plioceno. Unha vez abundantes no Norte de África, viviron en Alxeria dende comezos do Plistoceno e durante o período Cuaternario. Viviron en Marrocos, Libia e Exipto ata a súa extinción alí arredor do 600 d. C., xa que o clima seco do Sáhara imposibilitaba as condicións para as xirafas. Atopáronse ósos e fósiles de xirafas nestes países.
Notas
Véxase tamén Ligazóns externas Giraffe, African Wildlife Foundation Giraffe
Categoría:Taxons descritos por Linné Categoría:Mamíferos de África do Norte Categoría:Animais descritos en 1758