Gerard Manley Hopkins S.J. foi un sacerdote xesuita y poeta británicu.
La so obra lliteraria, de marcáu calter innovador y na que s'aprecien inspiraciones del prerrafaelismo y del Movimientu d'Oxford de la dómina victoriana, introdució nuevos recursos estilísticos ya innovadores estructures métriques como'l sprung rhythm, el Caudate sonnet (sonetu caudado) o'l Curtal sonnet (sonetu truncáu). A pesar de que, mientres la so vida, ésta foi escasamente publicada y accesible solamente a un públicu minoritariu, influyó darréu nun númberu creciente d'autores de lliteratura inglesa del sieglu XX como Ivor Gurney, Wystan Hugh Auden, Arthur Waley y el Premiu Nobel de Lliteratura, Thomas Stearns Eliot. Influyó coles mesmes tamién n'estranxeros, como por casu el francés Pierre Emmanuel.
El so talentu y sensibilidá artística dexáron-y tamién encetar la pintura y la música, siendo compositor de dellos cantares sobre la base de poemes propios que tamién fueron emplegaos n'obres d'autores como Benjamin Britten, Michael Tippett o Samuel Barber.
Na so alcordanza, la comunidá The Irish Hopkins Society celebra añalmente cada mes de xunetu dende la so constitución en 1987, el festival d'arte The Gerard Manley Hopkins International Summer School, na llocalidá irlandesa de Monasterivin.
Vida
Familia y primeros años 200px|thumb| Gerard Manley Hopkins cuando mozu. Gerard Manley Hopkins nació nuna familia de fuerte calter relixosu y comenenciuda nel arte. Yera fíu d'un axente de seguros, Manley Hopkins, y de Catherine, siendo'l mayor d'ocho hermanos. Cuando cumplió 8 años, él y la so familia camudar a Hampstead, en Londres. Recibió cierta influencia del so propiu padre, quien publicara un llibru de poesía l'añu anterior a la so nacencia, dedicándolo a Thomas Hood. Dos de los sos hermanos convertir en pintores d'oficiu, y el mesmu Manley Hopkins quería nun principiu ser pintor y poeta, siguiendo l'exemplu del poeta, ilustrador, pintor y traductor inglés, anque d'orixe italianu, Dante Gabriel Rossetti. Dende los sos primeros años escolares Hopkins yá amosó la so sensibilidá y talentu pa la poesía, ganando inclusive un premiu poéticu.
Estudios, cargos y sexualidá La so formación empezó, dende 1854 hasta 1863, na prestixosa escuela pública Highgate School, asitiada al norte de Londres, onde ganó un premiu poéticu gracies a unu de los sos primeros poemes, tituláu The Escorial. Tres una beca d'estudios que-y foi concedida, ingresó nel Balliol College de la Universidá d'Oxford. Ente los sos maestros atopábense Walter Pater y Benjamín Jowett, de quien recibiría una gran influencia. Nesta dómina lleería enforma les teoríes de John Ruskin y la poesía de Christina Rossetti y George Herbert, lo qu'influyó enforma nél.
Mientres los sos estudios nel Balliol empezó a dase a conocer como un poeta prolíficu y un home sociable, pero paez que se sollertó colos cambeos esperimentaos na so conducta, y volvióse más reconcentrado, detallando los sos «pecaos» nel so diariu personal. Atopó particularmente difícil aceptar la so sexualidá: por ello trató d'exercer un ferrial control sobre los sos impulso homoeróticos, sobre manera dempués de convertise en siguidor de Henry Parry Liddon y d'Edward Bouverie Pusey, l'últimu bastión del Movimientu d'Oxford.
Entabló una amistá con Robert Bridges que duraría hasta la so muerte: Bridges sería'l principal difusor de la so obra. Tres la so graduación en 1867, qu'acabó llogrando les meyores calificaciones nel so estudiu polos clásicos y ganó un primer premiu en realizando los exámenes conocíos como Greats (tratar d'un estudiu sobre hestoria de l'Antigua Roma y del Sieglu de Pericles, y de la filosofía antiguo y moderno), John Henry Newman ufiertó-y una plaza de profesor en Birmingham. Sicasí, al añu siguiente decidió convertise en sacerdote, dempués de visitar Suiza, un país onde la Compañía de Xesús taba proscrita.
Amás foi cuatro años d'estudios de Teoloxía nel norte de Gales, nel Centru de San Beuno, de 1874 a 1877, onde aprendería l'idioma galés. Al acabar la so carrera foi ordenáu sacerdote. Enseñó llatín y griegu en Stonyhurst College, una escuela pública xesuita católica d'Inglaterra y, unos años antes de morrer, en 1884, convertir en caderalgu de llatín de la Universidá de Dublín.
Relixón Foi educáu nuna familia perteneciente a la Ilesia anglicana y de calter bien relixosu. Sicasí, mientres la so estancia na Universidá d'Oxford recibió una fuerte influencia del Movimientu d'Oxford, lo que supunxo que Hopkins convertir al catolicismu nel añu 1866. Dos años más tarde ingresó na Compañía de Xesús y decidió quemar la so obra más recién, declarando qu'escribir nun pertenecía al so oficiu. De toes formes, volvería escribir poesía unos siete o ocho años dempués. Cuando foi ordenáu sacerdote, exerció como tal en distintes ciudaes ingleses como Londres, Chesterfield, Oxford y Liverpool. thumb|160px|Campusantu de Glasnevin.
Muerte Llegó a Irlanda nel añu 1884, xustu cuatro años antes de finar, pa enseñar les llingües sabies (llatín y griegu) na Universidá de Dublín. Ellí fixo munchos amigos y visitó en delles ocasiones Monasterevin, una ciudá del Condáu de Kildare, al suroeste del Condáu de Dublín. Sicasí, contraxo la fiebre tifoideo y el 8 de xunu de 1889, finó. Les últimes pallabres que pronunció fueron: I'm so happy, I'm so happy (Soi tan feliz, soi tan feliz). Gerard Manley Hopkins foi enterráu nel Campusantu de Glasnevin, el principal campusantu católicu de Dublín, Irlanda. La so madre finó 36 años más tarde, a la edá de 99 años, en 1920.
Obra
Los sos escritos The Wreck of the Deutschland/ El naufraxu del Deutschland
Dempués d'escribir poesía dende pequeñu y en ganando dellos premios mientres la so mocedá, compunxo'l so primera gran obra nel añu 1876, The Wreck of the Deutschland (El naufraxu del Deutschland). La dedicatoria de Hopkins ye la siguiente:
«To the happy memory of five Franciscan Nuns exiles by the Falk Laws drowned between midnight and morning of Dec. 7th. 1875»
Hopkins quedó impresionáu pola catástrofe naval del Deutschland asocedíu'l día 5 d'avientu del añu anterior: morrieron 157 persones, de les cualos cinco yeren monxes franciscanes que s'habíen exiliáu y coláu d'Alemaña pola llexislación que se taba llevando a cabu en contra de la Ilesia católica. El poema foi refugáu pol diariu xesuita The Month por consideralo demasiao difícil d'entender pa los llectores.
Terrible Sonnets/ Sonetos Tarrecibles
Foi mientres la so estancia n'Irlanda cuando escribiría les sos Sonetos Tarrecibles (tamién llamaos Dark Sonnets/ Sonetos escuros o Sonnets of Desolation/Sonetos del Ablayamientu), conocíos con esti nome por causa de la aprovecedura espiritual que reflexa Hopkins nellos. Produzse un conflictu ente la vocación relixosa del autor y la so atraición pel mundu natural y de los sentíos. El primeru d'ellos ta datáu de 1885 y titúlase Carrion Comfort.
thumb|Robert Bridges.
Publicaciones y reconocencia Apenes publicó unos pocos poemes en vida: la reconocencia de Gerard Manley Hopkins como poeta y estudiosu basábase puramente en dellos premios que ganó mientres la so mocedá y el que-y demostraron profesores y amigos íntimos, como Canon Dixon (Richard Watson Dixon), Coventry Patmore o Robert Bridges (tamién conocíu poeta inglés), que yeren los únicos que lleeren y apreciaren los sos poemes.
Tres la muerte de Hopkins, foi Bridges quien guardó los sos manuscritos. Gracies a ello, cuatro o cinco años más tarde decidióse a dir publicando dellos poemes del so amigu en diverses antoloxíes, anque nun sería hasta 1918 cuando Bridges publicaría un llibru que recoyía cuasi la obra poética completa. Ye a partir d'esi añu que Gerard Manley Hopkins empezaría a llograr una lenta reconocencia qu'a lo llargo del sieglu XX reforzar con delles ediciones y publicaciones de los sos escritos, incluyendo sermones, diarios y la correspondencia que caltuvo colos sos amigos. La mayor coleición de los poemes de Hopkins atopar en Hopkins House na Universidá de Gonzaga en Spokane, Washington, EE. XX.
Estilu
Usu del llinguaxe Les sos imáxenes pueden resultar simples, como en Heaven-Haven, onde se compara una monxa entrando a un conventu con un barcu atracando nun puertu dempués d'una nube. Pero tamién pueden ser descomanadamente metafísiques y entrevesgaes, como asocede en As Kingfishers Catch Fire, onde salta d'una a otra amosando cómo cada cosa espresa la so propia sustancia, y cómo se reflexa la idea de divinidá al traviés de toles coses.
Hopkins utiliza gran cantidá d'arcaísmos ya inclúi vocablos dialeutales, anque tamién crea neoloxismos: un exemplu d'ello ye twindles, que puede interpretase pol contestu nel poema Inversnaid como una combinación de twines y dindles. Tamién suel crear axetivos compuestos, delles vegaes con un patrón (ye'l casu de "dapple-dawn-drawn falcon"), pero más davezu por llibre, como ye'l casu de "rolling level underneath him steady air".
Dalgunos de los sos poemes, tales como The Bugler's First Communion y Epithalamion, contienen un trasunto eróticu homosexual. Por ello, Hopkins foi venceyáu a los poetes del movimientu uraniano, que la so poesía derivar de los escritos en prosa de Walter Pater. Pater foi'l tutor de Hopkins nos sos preparativos pa los exámenes Greats, convirtiéndose depués nun gran amigu so.
Otra poderosa influencia na so obra foi la llingua galesa qu'aprendió mientres estudiaba Teoloxía nel St. Beuno's College, nel norte de Gales. Les formes poétiques de la lliteratura galesa y sobre manera la cynghanned (literariamente, referir a harmonía en llingua galesa) cola so énfasis na repetición de soníos concordaben col so propiu estilu y convirtiéronse nuna particularidá importante dientro de la so obra. Esti usu frecuente de pallabres homófones con significaos similares implica que los sos poemes entiéndense meyor si son recitaos en voz alta. Un elementu importante de la so obra ye'l so propiu conceutu de inscape, que provién del teólogu medieval Duns Scoto.
Inscape: El conceutu exactu de "inscape" nun ta claru y namái lo entendería Hopkins na so totalidá, pero tien que ver cola esencia individual y la singularidá de cada cosa material. Ye comunicáu dende la cosa pola so instress y asegura l'espardimientu de la importancia del oxetu na creación. Inscape podría traducise como esencia, singularidá. El instress ye aquello que tresmite esa esencia escontra quien la repara.
Sprung Rhythm El llamáu sprung rhythm ye'l nome dau por Gerard Manley Hopkins a una nueva estructura nos versos de los sos poemes. Antes d'él, la mayoría de la poesía medieval, renacentista y barroca n'inglés heredaba les antigües estructures de la poesía normanda, basada en repeticiones de grupos de dos o trés sílabes cola sílaba tónica siempres nel mesmu tiempu de cada repetición. Hopkins denominó a esta estructura métrica running rhythm, y los primeros versos escribir d'esta forma, antes de quedar esteláu pola métrica típica anglosaxona, de la que Beowulf ye'l máximu esponente. El sprung rhythm traduciríase como ritmu sópitu, ritmu sacudíu, ritmu saltáu o saltarín. La poesía basada nel sprung rhythm de Hopkins consiste nun ritmu dafechu acentual, onde nun depende del númberu de sílabes de les pallabres, sinón del acentu. Asina, los pies nun tienen de tener más d'una sílaba fuerte, anque sí puede haber delles débiles. En dellos poemes con sprung rhythm, puede reparase que tienen munches rimas internes, monosílabos, eliminación de conxunciones y alliteraciones de frases. Con ello Hopkins pretendía consiguir una imitación de la fala natural: dellos autores posteriores, como Rubén Darío o Arthur Waley, escribieron dalgún qu'otru poema basáu nesta téunica. El siguiente ye un exemplu de poema con sprung rhythm: thumb|left|200px|Gerard Manley Hopkins a la edá de 30 años, 1874.
<blockquote style="font-size: 95%; margin-right: 25%; "> What Being in Rank-Old Nature What being in rank-old nature should earlier have that breath been