La Llingua de Señes Peruana (sigles: LSP) ye la llingua de señes que foi creada y utilizada pola comunidá sorda nel Perú. Como toa llingua, tien la so propia sintaxis, gramática y léxicu, distintes de les del idioma oficial del país, l'español. Al igual qu'otres llingües minoritaries usaes nel Perú, anguaño ta reconocida pol Estáu por aciu la Llei 29535 (anque la so reglamentación ta pendiente). La LSP aniciar a partir de la comunidá sorda y la so necesidá de comunicase. La LSP cuenta con delles influencies de vocabulariu en señes utilizáu n'otros países, como la llingua de señes americana, ente otres.
El Ministeriu d'Educación, nel añu 1987 publicó un Manual de Llingua de Señes. Esti material foi bien importante yá que per primer vegada emítese un material oficial del Ministeriu d'Educación sobre la llingua de señes y el so vocabulariu. En 1996 se reimprimió el material.
Nel añu 2000 un grupu de persones formaron una mesa de trabayu denominada “Manes Que Falen - Proyeición Social de la Llingua de Señes Peruana”, integrada por persones naturales y xurídiques ente les cualos tuvo l'Asociación de Sordos de Perú. Esta mesa trabayó coles mires de poner n'axenda de les Asociaciones de Sordos y les persones sordes, la situación de la llingua de señes. Empecipiáronse actividaes pa la realización d'un estudiu sociollingüísticu de la mesma, que'l Ministeriu d'Educación realizó parcialmente.
Nos últimos años, empecipiáronse distintos estudios sobre la naturaleza llingüística de la LSP, que s'atopen en procesu d'ellaboración. Nún d'ellos, lleváu a cabu pol Grupu d'Investigación Señes Gramaticales, ellaboróse'l primer corpus de LSP, disponible de manera dixital nel Archivu Dixital de Llingües Peruanes de la Pontificia Universidá Católica de Perú.
Propiedaes de la Llingua de Señes Peruana La LSP nun s'estudió de manera refecha entá, anque hai delles propiedaes que yá se pueden identificar según los especialistes: Nun ye uniforme en tol Perú, pos presenta diferencies según la rexón na que s'emplega, lo mesmo que les llingües orales como'l castellán Foi creada pola mesma comunidá sorda peruana, y ye polo tanto distinta a otres llingües de señes n'otros países, a pesar de que recibió la influencia de la Llingua de Señes Americana Los xestos faciales y corporales tamién cumplen un rol gramatical, como en toles llingües de señes Ye un idioma vivu, en constante cambéu y evolución Tien una gramática propia que nun depende del castellán faláu nel país; por casu, l'orde básicu ye Suxetu-Oxetu-Verbu, anque hai muncha llibertá nel orde de les señes.
Enllaces esternos Sordera y Más, Blogue de Susana Stiglish, investigadora y educadora sorda Señes Gramaticales | Grupu d'Investigación PUCP sobre la Llingua de Señes Peruana Repositorio de la Llingua de Señes Peruana de la Pontificia Universidá Católica de Perú
Referencies
Ver tamién Llingua de señes Families de llingües de señes Sordera Cultura Sorda
Categoría:Llingües de señes Categoría:Llingües de Perú