Jacqueline Worms de Romilly foi una helenista, escritora y profesora francesa. A esta gran filóloga foi-y concedida pol so trabayu la nacionalidá griega en 1995.

Ye conocida en tol mundu polos sos estudios sobre la civilización y llingua de l'Antigua Grecia. Foi la primer muyer n'ingresar nel Colexu de Francia y la segunda qu'entró na Académie Française.

Trayeutoria Jacqueline de Romilly (o Worms de Romilly), nació como Jacqueline David en 1913."French Scholar Jacqueline de Romilly Dies at 97" Los Angeles Times 20 d'avientu de 2010 Yera fía de Maxime David, profesor francés de filosofía, muertu na Primer Guerra, en 1914, y de Jeanne Malvoisin, que se fixo escritora tres esi conflictu mundial, y familiar.

Estudió nel Lycée Molière, onde ganó'l Concursu Xeneral de Llatín y llogró el segundu premiu en griegu en 1930. Depués preparó'l so accesu a la Escuela Normal Cimera (nel Lycée Louis-le-Grand), a onde aportó en 1933. Alumna del helenista Paul Mazon, consiguió l'agregamientu en lletres en 1936. Casar en 1940 con Michel Worms de Romilly (del que va divorciar en 1973).

Foi espulsada de les sos funciones pola llexislación racista del réxime de Vichy, en 1941, pol so orixe xudíu : "D’anicie juive, elle est suspendue de ses fonctions par le régime de Vichy en 1941." y tuvo que despintase. Namái tres la Segunda Guerra, en 1947, pudo concluyir la so tesis doctoral sobre Tucídides; esti trabayu va marcar la so investigación y los sos escritos, qu'arrinquen del so fascinación temprana pol historiador griegu.

Tres la so docencia na secundaria, foi profesora na Universidá de Lille, y depués na Sorbona, onde enseñó ente 1957 y 1973. Daquella empecipióse la so carrera como ensayista. De 1973 a 1984, desempeñó una cátedra sobre la Grecia antigua (sobre'l biltu del pensamientu moral y políticu) nel Colexu de Francia, onde foi la primer muyer que foi nomada para n'enseñar nesta institución prestixosa.

En 1975, foi escoyida pola Académie des Inscriptions et Belles-Lettres, y foi la primer muyer en pertenecer a ella), qu'amás presidió en 1987. En 1988, sería la segunda muyer (tres Marguerite Yourcenar) n'entrar na Académie Française.

Presidió la famosa sociedá Guillaume Budé, mientres unos años, y depués siguió siendo'l so presidente d'honor. En 1992, Jacqueline de Romilly fundó con Marc Fumaroli una sociedá pa salvaguardar de les enseñances lliteraries (S.Y.L.). Recibió la nacionalidá griega en 1995, y sería nomada «embaxadora del helenismu» en 2000.

En 2008, cuando tenía 95 años, convertir al catolicismu maronita (foi bautizada en 1940). Morrió nel hospital Ambroise-Paré de Boulogne-Billancourt, en 2010, a los 97 años.

Bibliografía Thucydide et l'impérialisme athénien, la pensée de l'historien et la genèse de l'œuvre, 1947; tesis doctoral Histoire et raison chez Thucydide, Belles-Lettres, 1956 La Crainte et l'angoisse dans le théâtre d'Eschyle, Belles-Lettres, 1958 L'évolution du pathétique, d'Eschyle à Euripide, BUO, 1961 Nous autres professeurs, Fayard, 1969 La Tragédie grecque, BUO, 1970 Le Temps dans la tragédie grecque, Vrin, 1971 La Loi dans la pensée grecque, des origines à Aristote, Belles-Lettres, 1971 Problèmes de la démocratie grecque, Hermann, 1975. Tr.: Los fundamentos de la Democracia, Cupsa Editorial, 1977 ISBN 978-84-390-0013-6 La douceur dans la pensée grecque, Les Belles Lettres, 1979 Précis de littérature grecque, BUO, 1980 L'Enseignement en détresse, Julliard, 1984 «Patience, mon cœur»: l'essor de la psychologie dans la littérature grecque classique, Belles-Lettres, 1984 Homère, BUO, Que sais-je?, 1985 La Modernité d'Euripide, BUO, 1986 Sur les chemins de Sainte-Victoire, Julliard, 1987 Les Grands Sophistes dans l'Athènes de Périclès, Fallois, 1988. Tr.: Los grandes sofistes na Atenes de Pericles, Seix Barral, 1997, ISBN 978-84-322-4774-3 La Grèce à la découverte de llibertar, Fallois, 1989 La construction de la vérité chez Thucydide, Julliard (col. "Conférences, essais et leçons du Collège de France"), 1990 Ouverture à cœur, Fallois, 1990. Tr.: A corazón abiertu, El Aleph 2006, ISBN 978-84-7669-745-0 Écrits sur l'enseignement, Fallois, 1991 Pourquoi la Grèce?, Fallois, 1992. Tr.:Por qué Grecia?, Alderique, 1997 ISBN 978-84-8306-049-0 Les Œufs de Pâques, Fallois, 1993 Lettres aux parents sur les choix scolaires, Fallois, 1994 Rencontre avec la Grèce Antique, Fallois, 1995 Alcibiade ou les dangers de l'ambition, de Fallois, 1995. Tr.: Alcibíades o Los peligros de l'ambición, Seix Barral, 1996 ISBN 978-84-322-4762-0 Jeux de lumière sur l'Hellade, Fata Morgana, 1996 Hector, Fallois, 1997 Le Trésor des savoirs oubliés, Fallois, 1998. Tr. L'ayalga de los saberes escaecíos, Península, 1999 ISBN 978-84-8307-227-1 Laisse flotter les rubans, Fallois, 1999 La Grèce antique contre la violence, Fallois, 2000 Héros tragiques, héros lyriques, Fata Morgana, 2000 Au Louvre avec Jacqueline de Romilly et Jacques Lacarrière, Éditions d'art, Louvre, 2001 Roger Caillois hier encore, Fata Morgana, 2001 Sous des dehors si aseles, Fallois, 2002 La Grèce antique: les plus beaux textes d'Homère à Origène, Bayard, 2003 Xune certaine idée de la Grèce, Fallois, 2003 De la Flûte à la Lyre, Fata Morgana, 2004 Dictionnaire de littérature grecque ancienne et moderne, Atenes, 2004 Jacqueline se Romilly raconte l'Orestie d'Eschyle, Bayard Centurion, 2006 L'Invention de l'histoire politique chez Thucydide, ENS, 2005 L'Élan démocratique dans l'Athènes ancienne, Fallois, 2005 Les Roses de la solitude, 2006 Dans le jardin des mots, 2007 Le Sourire innomable, Fallois, 2008 Petites leçons sur le grec ancien, con Monique Trédé-Boulmer, Stock, 2008 Les Révélations de la mémoire, Fallois, 2009 Actualité de la Démocratie Athénienne, 2009, con Fabrice Amedeo La grandeur de l'homme au siècle de Périclès, Fallois, 2010

Referencies

Wikipedia inglesa y francesa Florence Noiville, «Jacqueline de Romilly, pythie du grec ancien», en Monde 039;', 26-8-2004. Carlos García Gual, «Jacqueline de Romilly», n'''El País 26-12-2010.

Enllaces esternos Nota necrolóxica (Por Fernando Alba) . L'Académie française Jacqueline de Romilly: la escuela de la cultura. Interview de Jacqueline de Romilly pour la revue Lexnews. Entrevista con Nicolas Ponse, marzu de 2008, en Valeurs actuelles . Interview inédita (Le Figaro magacín 23/12/2010). . Site de Sauvegarde des Enseignements Littéraires. Pétition en ligne.

Categoría:Científicos y científiques de Francia Categoría:Filólogos y filólogues de Francia Categoría:Historiadores de Francia Categoría:Ensayistes de Francia Categoría:Helenistes de Francia Categoría:Helenistes de Francia Categoría:Miembros de l'Academia de les Ciencies de Turín