Eleanor Anne Ormerod foi una entomóloga inglesa.
Vida y obra Fía d'una ilustradora botánica y del historiador y anticuariu George Ormerod, autor de The History of Cheshire. Dende bien pequeña, interesar polos inseutos y tuvo la oportunidá d'estudialos gracies a la gran propiedá na que creció. Estudió agricultura y convirtióse nuna autoridá local sobre la tema. Cuándo, en 1868, la Real Sociedá d'Horticultura empezó a arrexuntar una coleición de plagues d'inseutos de granxa pa propósitos práuticos, Ormerod realizó una gran contribución polo que foi gallardoniada cola medaya de Flora de la sociedá.
En 1877, publicó "Observación d'inseutos perxudiciales" un folletu que distribuyó ente persones comenenciudes nesta tema y que, en respuesta, unviáben-y los resultaos de les sos propies investigaciones. Como resultáu, pudo desenvolver una serie d'informes añales sobre inseutos perxudiciales y plagues de granxa. En 1881, Ormerod publicó un informe especial sobre la mosca de la cebolla y en 1882 foi nomada consultora entomóloga de la Real Sociedá d'Agricultura d'Inglaterra, cargu que caltuvo hasta 1892. Mientres dellos años impartió conferencies sobre entomoloxía científica na Escuela Real d'Agricultura de Cirencester. left|miniaturadeimagen|Na edá adulta La so fama nun se llindó a Inglaterra; recibió medayes d'oru y plata de la Universidá de Moscú polos sos modelos d'inseutos perxudiciales pa les plantes, y el so tratáu sobre Los inseutos perxudiciales de Sudáfrica lo qu'amuesa l'algame del so trabayu. En 1899, recibió una medaya de plata de la Société nationale de protection de la nature de Francia.
Los sos trabayos en historia natural fueron llargamente citaos y llevó a cabo experimento valientes:
Ente otros trabayos atopen el Manual d'inseutos perxudiciales, colos métodos de prevención y arreglu (1881) y el Manual d'inseutos perxudiciales pa la güerta y arbustos frutales (1898). Cuasi la última reconocencia que-y llegó foi'l de doctor honoris causa de la Universidá d'Edimburgu, una distinción única yá que foi la primer muyer a quien la universidá confiriera esti grau.
Tamién foi la primer muyer en ser estremada con una beca na Sociedá Meteorolóxica (1878).
Cola muerte del so padre, ella y les sos hermanes camudar a Torquay pero dempués foise a vivir a Spring Grove (Isleworth) pa tar cerca del Real Xardín Botánicu de Kew onde tenía amigos cercanos como'l señor Joseph y la señora Hooker, direutores del xardín.{ef>
En 1887 camudar a Torrington House, 47 Holywell Hill, St Albans, Hertfordshire cola so hermana Georgiana Elizabeth Ormerod, onde morrió'l 19 de xunetu de 1901. L'edificiu tien una placa nel so honor.
Llista parcial de publicaciones Informe d'observaciones del ataque de la mosca de la cebolla en 1881 (1882) Manual d'inseutos perxudiciales, colos métodos de prevención y arreglu pa los sos ataques a cultivos alimenticios, árboles de monte y frutales: al cual ta amestáu una curtia introducción a la entomoloxía (1890) París-verde (o Esmeralda-verde): usos y métodos pa la so aplicación, como forma d'acabar colos guxanos de poliya de güerta (1891) Manual d'inseutos perxudiciales pa la güerta y arbustos frutales (1898) Mosques perxudicial pa la esistencia: histories de vida y medios de prevención de dellos tipos comúnmente perxudiciales, con observaciones especiales en hypoderma y oestridae (1900)
Reconocencia La semeya de Ormerod cuelga xunto a la escalera principal sureste nel edificiu Old College de la Universidá d'Edimburgu, nel que se proclama con arguyu que foi la primer muyer d'Edimburgu llicenciada con honores.
El nome de Ormerod foi tamién conmemoráu, xunto con una serie d'otros biólogos, nel nome del Proyeutu RepRap en impresión 3D.
Referencies
Enllaces esternos Brief biography published in the New Scientist (Vol 172 Issue 2316) in 2001 Eleanor A. Ormerod, The Online Books Page, University of Pennsylvania
Categoría:Científicos y científiques del Reinu Xuníu Categoría:Entomólogos y entomólogues d'Inglaterra Categoría:Lepidopterólogos