miniaturadeimagen|450px|Llexislación sobre l'albuertu nel mundu
Nota: Na mayoría de los países y supuestos citaos, la intervención hai d'efeutuase antes de plazos establecíos.
L'albuertu n'Arxentina, entendíu como interrupción voluntaria del embaranzu o albuertu inducíu, ye un delitu descritu nel Códigu Penal. Coles mesmes, dichu códigu establez casos especiales d'albuertu como albuerto non punible.
N'ochobre de 2007 el Ministeriu de Salú de Nación publicó una Guía téunica pa l'atención integral de los albuertos non punibles, dirimiendo dalgunos de los puntos de disputa sobre la forma d'interpretación del artículu 86 del Códigu Penal referíu a los albuertos non punibles.
En marzu de 2012 la Suprema Corte de Xusticia arxentina precisó que l'albuertu ye non punible en violaciones cometíes sobre cualquier persona con capacidá de xestar, indicó que nun ye necesariu recurrir a la xusticia pa la so realización y mandató a les provincies a ellaborar un protocolu d'interrupción llegal del embaranzu (ILE).
Un estudiu encargáu pol Ministeriu de Salú en 2005 y conducíu poles demógrafes Edith Pantelides y Silvia Mario concluyeron, usando dos métodos d'estimación distintes, que se producen añalmente ente 370.000 y 520.000 albuertos inducíos llegales y non llegales. Nel añu 2016 un informe de la Direición d'Estadístiques ya Información en Salú, dependiente del Ministeriu de Salú, refundió la cifra de 43 muertes de muyeres nesi añu por cuenta de tolos tipos d'albuertu, siendo la principal causa de mortalidá materna nel país según funcionarios, distintos medios y la Sociedá Arxentina de Medicina. Según el ministru de salú Adolfo Rubinstein, ye la primer causa de muerte materna nel país y añalmente rexístrense 50.000 internaciones n'establecimientos públicos por casos d'interrupción del embaranzu.
Numberoses organizaciones polítiques, científiques, feministes y de derechos humanos breguen históricamente pola llegalización plena del albuertu. En 2018 l'asuntu tomó estáu parllamentariu tres la habilitación a tratase la llei de llegalización nel Congresu Nacional. El 14 de xunu de 2018 la cámara de diputaos aprobó la media sanción de la llei con 129 votos a favor, 125 en contra y 1 astención.
Estatus llegal El albuertu inducíu ta tipificado como delitu nos artículos 85, 86, 87 y 88 del Códigu Penal arxentín, qu'establecen distintes penes a quien participen d'una práutica albortiva, voluntaria o non. Sía comoquier sálvase de la considerancia delictiva a los albuertos que se realizaren como últimu recursu con cuenta de caltener la salú de la muyer o persona gestante, o bien l'embaranzu producióse como resultáu d'una violación, o abusu contra una persona con capacidá de xestar "fatu o llocu".El códigu refier por «fatu» a quien carez idiocia, trestornu carauterizáu por un defectu fonda de les facultaes mentales, conxénita o adquirida nes primeres edaes de la vida; y por llocu» a quien carez un deterioru progresivu y irreversible de les facultaes mentales, con graves trestornos de conducta. El testu, qu'estrema ente la esistencia o non del consentimientu de la muyer o persona gestante, indica:
Respectu al Pactu de San José de Costa Rica, la Comisión Interamericana de Derechos Humanos (CIDH) ratificó en 2018 la compatibilidá de la Convención Americana colos proyeutos de despenalización de la Interrupción Voluntaria del Embaranzu (I.V.E.). La Corte Interamericana de Derechos humanos, órganu encargáu d'interpretar la lletra de la Convención, estableció que nun ye almitible otorgar la condición de persona al embrión.https://www.tiempoar.com.ar/nota/la-cidh-recomendo-la-sancion-del albuertu llegal-en-argentina
Historia de la llexislación del albuertu En 1886 sanciónase'l primer Códigu Penal d'Arxentina. El mesmu penaliza l'albuertu en tolos casos. En 1903, el códigu ye reformáu per primer vegada y establez que los casos de tentativa d'albuertu nun sían punibles. Los casos de non punibilidad qu'anguaño s'atopen vixentes surden de la segunda reforma del códigu, sancionada nel añu 1921.
La Comisión de Códigos del Senáu arxentín qu'aprobó'l nuevu códigu taba integrada polos llexisladores Joaquín V. González, Enrequier del Valle Iberlucea y Pedro A. Garro. Esta comisión esplicó que, no tocante al albuertu, basar nel testu del anteproyeutu penal suizu de 1916. Tamién entendió que la non punibilidad del albuertu terapéuticu nun precisaba esplicación; ente que, pa los casos d'atentáu contra'l pudor sobre muyeres con discapacidá mental, xustificar cola siguiente cita del abogáu y políticu español Luis Jiménez de Asúa referida al anteproyeutu suizu: "Ye la primer vegada qu'una llexislación va atrevese a llexitimar l'albuertu con un fin eugenésico, pa evitar que d'una muyer fata o ayenada, o d'un incestu, naza un ser anormal o dexeneráu". Magar el testu helvéticu faía mención al casu del incestu, este quedó escluyíu del códigu arxentín.
En 1968, mientres el réxime de l'autodenominada Revolución Arxentina, comandado por Juan Carlos Onganía, entra en vixencia'l Decretu Llei Nᵘ 17.567, que establecía la esceición del delitu si'l peligru pa la vida o la salú de la muyer o persona gestante fuera grave; o seya que non de violación, siempres qu'esti tuviera xulgáu, y col consentimientu d'un representante llegal si la muyer o persona gestante fuera menor, fata o allunada. Tres la llegada de la democracia en 1973, estos cambeos fueron dexaes ensin efeutu al traviés de la sanción de la Llei Nᵘ 20.509.
Nel añu 1976, mientres l'autodenomináu Procesu de Reorganización Nacional, sanciónase'l Decretu Llei Nᵘ 21.338, que reincorpora los cambeos realizaos nel decretu llei de Onganía. Sicasí, en 1984, yá en democracia, sanciónase la Llei Nᵘ 23.077, que retrotraye nuevamente la situación a sancionar en 1921.
En 1984 sanciónase la Llei Nᵘ 23.054, qu'aprueba la Convención Americana sobre Derechos Humanos, tratáu internacional que'l so testu declara que'l derechu a la vida esiste "polo xeneral, a partir del momentu de la concepción". Dende'l so reforma en 1994, la Constitución Nacional establez la xerarquía constitucional pa dichu tratáu nel so artículu 75, incisu 22º. La Corte Interamericana de Derechos Humanos (CIDH), el máximu tribunal qu'interpreta la Convención, definió que la llegalización del albuertu nun lu contradiz. miniaturadeimagen|342x342px|Provincies xuntaes al Protocolu Nacional.|alt=#73d216
En 1990 sanciónase la Llei Nᵘ 23.849, onde s'aprobó la Convención sobre los Derechos del Neñu. L'artículu 2 de la llei señala que, con rellación al artículu 1 de la Convención sobre los Derechos del Neñu, «la República Arxentina declara que'l mesmu tien d'interpretase nel sentíu que s'entiende por neñu tou ser humanu dende'l momentu de la so concepción y hasta los 18 años d'edá». El Comité de los Derechos del Neñu, l'organismu al cargu de la aplicación d'esta Convención, encamentó a l'Arxentina que garantice “l'accesu a servicios d'albuertu seguru y atención postaborto p'adolescentes.
Na reforma constitucional arxentina de 1994xurisprudencia-de-la corte suprema-de-xusticia-de-la-nacion-2003--2013/3727/ Cf. ROSATTI, HORACIO. “Derechos Humanos na Xurisprudencia de la Corte Suprema de Xusticia de la Nación (2003-2013)”. Ed. Rubinzal Culzoni. Santa Fe, 2013. Pg. 97. ratificar nel artículu 75 distintos trataos internacionales y da-yos xerarquía constitucional. Ente ellos atopa la Convención Americana sobre Derechos Humanos (tamién llamáu Pactu de San José de Costa Rica) qu'establez que “toa persona tien derechu a que se respete la so vida” y que “esti derechu va tar protexíu pola llei y, polo xeneral, a partir del momentu de la concepción”. Falar de "polo xeneral" y non de forma esplícita dende la concepción pola voluntá de los constituyentes. L'ex presidente Raúl Alfonsín resumió na so esposición como convencional constituyente: “Tamos d'alcuerdu en votar afirmativamente esti proyeutu, que nun-y diz a la Llexislatura que penalice l'albuertu o que llibere cualquier posibilidá d'albuertu, sinón que se trata d'una iniciativa que podría tar perfeutamente venceyada a la llexislación d'un país qu'acepta l'albuertu, como ye Suecia, y tamién podría talo a la d'un país como Irlanda, que lo prohibe”.
En 1998, depués d'una entrevista col papa Xuan Pablo II na Ciudá del Vaticanu, el presidente arxentín Carlos Menem aprobó un decretu que declaró'l 25 de marzu el Día del Neñu por Nacer na Arxentina.Mientres la primer celebración, en 1999, el presidente afirmó que "l'Arxentina asitió ente les prioridaes de la so política esterior, un firme y decidida aición en defensa de la vida". Nesti contestu foi que Zulema Yoma, ex esposa del presidente, decidió cuntar nuna entrevista que se realizó un albuertu col sofitu de Carlos Menem.
Nel añu 2002, la Corte Suprema de Xusticia falló a favor de l'asociación civil antiaborto Portal de Belén, que denunciara al Ministeriu de Salú de la Nación por autorizar l'usu del fármacu Inmediat, una pastilla del día dempués. El fallu consistió na prohibición d'una marca y non de la fórmula o de los principios activos emplegaos na ellaboración de los anticonceutivos d'emerxencia. La doctrina antiaborto estricta de la Corte Suprema de Xusticia arxentina camudó cola incorporación en 2004 de la xueza Carmen Argibay con una posición a favor de la despenalización del albuertu. Esi mesmu añu, Ginés González García, Ministru de Salú del gobiernu de Néstor Kirchner, declaró'l so sofitu a la despenalización del albuertu. Darréu, el mesmu presidente Kirchner manifestó'l so refugu a la propuesta, pero señaló que "neso hai llibertá de conciencia".
En 2012, la Corte Suprema falló sobre'l casu FAL, una moza de 15 años que fuera violada por-su-padrastro, nel qu'interpretó que l'artículu 86 del Códigu Penal de la Nación dexaba l'albuertu nos casos de violación y de peligru pa la salú o vida de la muyer o persona gestante. Nel so fallu, la Corte analizó los distintos trataos internacionales y nun atopó nengún que prohibiera l'albuertu nos casos previstos pol Códigu Penal.
La ONX encamienta al Estáu Arxentín garantizar accesu al albuertu En marzu de 2010, nun exame realizáu pol Comité de Derechos Humanos de les Naciones Xuníes sobre l'Arxentina, esprésase, nel párrafu 13, "la so esmolición pola llexislación restrictiva del albuertu contenida nel artículu 86 del Códigu Penal, según pola inconsistente interpretación per parte de los tribunales de les causales de non punibilidad conteníes en dichu artículu. (Artículos 3 y 6 del Pactu)" y encamiéntase que "L'Estáu Parte tien de modificar la so llexislación de forma que la mesma ayude efeutivamente a les muyeres a evitar embaranzos ensin deseyar y que estes nun tengan que recurrir a albuertos clandestinos que podríen poner en peligru les sos vides. L'Estáu debe igualmente adoptar midíes pa la capacitación de xueces y personal de salú sobre l'algame del artículu 86 del Códigu Penal".
En xunu de 2010, nun exame realizáu pol Comité de los Derechos del Neñu de les Naciones Xuníes sobre l'Arxentina, encamiéntase-y al Estáu, nel párrafu 59, que, ente otros puntos, "Adopte midíes urxentes p'amenorgar la mortalidá materna rellacionaes col albuertusobremanera velando por que el oficiu médicu conoza y practique l'albuertu non punible, especialmente nel casu de les neñes y muyeres víctimes de violación, ensin intervención de los tribunales y a pidimientu d'elles" y que "Enmiende l'artículu 86 del Códigu Penal nel ámbitu nacional pa prevenir les disparidades na llexislación provincial vixente y na nueva no que respecta al albuertu llegal".