Santa María del Monte Carmelo, referida comúnmente como Virxe del Carmen o La nuesa Señora del Carmen, ye una de les diverses advocaciones de la Virxe María. La so denominación procede del llamáu Monte Carmelo, n'Israel, na ciudá de Haifa, un nome que deriva de la pallabra Karmel o Al-Karem y que podría traducise como 'xardín'. Esisten güei n'activu órdenes carmelites partíes per tol mundu, masculines y femenines, que xiren alredor de esta figura mariana.
N'España, Puertu Ricu y Costa Rica ye patrona del mar, tamién ye patrona de l'Armada Española. Ye considerada Reina y Patrona de Chile, de les sos Fuercies Armaes y de los Carabineros; ye patrona de la Policía Nacional, y del Exércitu Nacional de los colombianos, de los marineros y de los conductores en Colombia; en Bolivia ye la patrona de la Nación y de les sos Fuercies Armaes; nel Perú ye “Patrona del criollismu" y "Alcaldesa Perpetua de la Ciudá de Lima", y en Venezuela ye la patrona del Exércitu y los conductores. Amás, foi la patrona del Exércitu de los Andes que lideráu pol xeneral José de San Martín, xestó la independencia d'Arxentina y Chile.
Esta advocación da nome a toes aquelles persones que se llamen Carmen, Carmela o Carmelo, y que celebren la so onomástica na festividá de La nuesa Señora del Carmen, el 16 de xunetu, que la Ilesia católica conmemora con calidá de memoria facultativa.
Orixe de la devoción La veneración remonta al grupu d'ermitaños que, inspiraos nel profeta Elías, retirar a vivir nel Monte Carmelo, consideráu'l xardín d'Israel ("Karmel" significa "xardín"). Estos devotos, dempués de les cruzaes, formaron n'Europa la Orde de La nuesa Señora del Monte Carmelo (carmelites). El Monte Carmelo, asitiáu na actual Israel, foi un sitiu de devoción relixosa dende l'antigüedá. Na Biblia Hebrea méntase-y col nome de Hakkarmel (llugar del xardín), nel llibru del profeta Isaías como un llugar de gran guapura y apaez tamién en rellación al profeta Elías. Nun apaez, sicasí, nel Nuevu Testamentu.
Según la tradición carmelita, el 16 de xunetu de 1251, la imaxe de la Virxe del Carmen apaecióse a San Simón Stock, superior xeneral de la Orde, a quien-y apurrió los hábitos y l'escapulariu, principal signu del cultu marianu carmelita. Según esa tradición moderna, la Virxe prometió lliberar del Purgatoriu a toles almes que vistieren l'escapulariu mientres la so vida, el sábadu siguiente a la muerte de la persona y llevalos al cielu. Esta veneración recibió reconocencia papal en 1587 y foi sofitada polos Pontífices posteriores, cuantimás lo referente al escapulariu.
La devoción mariana escontra la Virxe del Carmen estender a munchos países d'Europa, ente ellos a España y dende ésti a numberosos países d'América, destacando ente ellos Arxentina, Bolivia, Chile, Colombia, Costa Rica, Nicaragua, Guatemala, Méxicu, Panamá, Perú, Puertu Ricu y Venezuela.
Devoción n'Europa
España thumb|Procesión marítima n'honor a la Virxe del Carmen na Ría de Vigo mientres el so pasu pela Ponte de Rande.
España ye unu de los países onde más enraigonada atópase esta advocación. Los pescadores nomaron a la Virxe del Carmelo la so fiel proteutora y, amás, la Marina Española concedió-y el títulu de Patrona. Por esta razón, la Virxe del Carmen ye conocida como "la estrella de los mares" (Stella Maris).
El primer conventu carmelita de la Península Ibérica apaecería en Perpiñán (Francia), entós ciudá de la Corona d'Aragón, estableciéndose la so fecha fundacional ente 1265 y 1269. El so espardimientu foi rápida por tola península ibérica, llegando a Sevilla en 1358, ciudá dende la que se va impulsar la creación de la destacada Provincia Bética Carmelitana, en 1499. Nesta dómina van empezar a surdir les primeres comunidaes femenines de relixoses carmelites en tol territoriu. Santa Teresa de Xesús y San Xuan de la Cruz, tamién mientres el sieglu XVI, introducieron fondes reformes nel senu de la Orde dando orixe a los "Carmelites Descalzos", una nueva congregación más austera que se dixebra de la orde matriz, que pasó a llamase "Carmelites Calzaos" o de la "Antigua Observancia". A pesar d'esta división, siguieron en sieglos socesivos el so camín espiritual per tol mundu.
Práuticamente tolos pueblos y ciudaes de la mariña española rinden cultu relixosu a la Virxe del Carmen, entamándose procesiones y vistoses romeríes marítimes portando la so imaxe cada 16 de xunetu. Destaquen les celebraciones d'Almería, Roquetas de Mar (Almería), Adra (Almería), Garrucha (Almería), Águilas (Murcia), Alxecires (Cádiz), La Alfoquía (Almería), Armintza (Vizcaya), Amorebieta-Etxano (Vizcaya), Barbate (Cádiz), (Isla Mayor (Sevilla), Cádiz, Camariñas (La Coruña), Cariño (La Coruña), Cee (La Coruña), Chiclana de la Frontera (Cádiz), Corralejo (Les Palmes de Gran Canaria), Corcubión (La Coruña), El Perelló-Sueca (Valencia), El Puerto de Santa María (Cádiz), Estepona (Málaga), Isla Cristina (Huelva), Rincón de la Victoria (Málaga), Calar del Moral (Rincón de la Victoria, Málaga), La Isleta -Les Palmes de Gran Canaria, La Línea de la Concepción (Cádiz), La Orotava (Santa Cruz de Tenerife), Los Realejos (Santa Cruz de Tenerife), Los Urrutias (Murcia), Málaga, Marbella (Málaga), Marín (Pontevedra), Mazagón-Palos de la Frontera (Huelva), Molina de Aragón (Guadalaxara), Puente Mayorga-San Roque (Cádiz), Puerto de la Cruz (Santa Cruz de Tenerife), Porto do Son (La Coruña), Punta Umbría (Huelva), Revilla de Camargo-Camargo (Cantabria), Rota (Cádiz), San Fernando (Cádiz), San Pedro del Pinatar (Murcia), Suances (Cantabria), Santander (Cantabria), Santurtzi (Vizcaya), Santa Cruz de Tenerife (Santa Cruz de Tenerife), Torrevieja (Alicante), Santa Pola (Alicante), Vigo, Zahara de los Atunes (Cádiz). Tamién ye significativu la guañadura d'esta advocación en determinaes llocalidaes del interior de la península ibérica, y por tanto ensin venceyar col mar, pero consagraes históricamente a la Virxe del Carmen, como ye'l casu d'Almodóvar del Campo (Ciudá Real), Asturianos (Zamora), Baeza (Xaén), Beniaján (Murcia), Cáceres, Córdoba, Cox (Alicante), Dúrcal (Granada), Guadix (Granada), Hinojosa del Duque (Córdoba), Xerez de la Frontera (Cádiz), La Cistérniga (Valladolid), Las Fraguas (Cantabria), Molina de Aragón (Guadalaxara), Peleas de Abajo (Zamora), Peñausende (Zamora), Rute (Córdoba), Cuevas de San Marcos (Málaga), San Fulgencio (Alicante) y Setenil de las Bodegas (Cádiz), ente otres.
La devoción a la Virxe del Carmen foi llevada polos misioneros españoles na dómina de la colonización española d'América, tando por tantu íntimamente xunida a la historia de Hispanoamérica.
Italia miniaturadeimagen|293x293px|Virxe del Carmen, Acquafondata (Italia) miniaturadeimagen|200x200px|Santuariu del Carmen, Acquafondata, ItaliaNel sur d'Italia, nel pueblu d'Acquafondata, ríndese cultu a la Virxe de Monte Carmen nel pequeñu santuariu construyíu nel llugar de l'apaición de la Virxe María'l 16 de xunetu de 1841.
La ciudá de Palmi conmemora cada 16 de payaresVea l'artículu na Wikipedia italiana Festa della Beata Vergine del Carmelo (Palmi) el denomináu "milagru de la Virxe del Carmen". Nos sos oríxenes ta'l terremotu que, el 16 de payares de 1894, afaró la citada ciudá italiana y los dieciséis díes anteriores a la catástrofe, mientres los cualos pudo reparase como la estatua de la virxe del Carmen del Santuariu tenía ciertu movimientu nos sos güeyos y camudaba el color de la so cara. La prensa llocal y nacional fíxose cargu del casu y, finalmente, na nueche del 16 de payares los fieles improvisaron una procesión na que portaben a costazos la estatua de la virxe peles cais del conceyu. Cuando la procesión llegó a la fin de la ciudá, un violentu terremotu solmenó tol distritu de Palmi,Il terremotu del 16 novembre 1894 in calabria y sicilia, Roma, 1907. Archivu completu Tesot disponibles: Relazione scientifica sul terremotu nel que quedó arruinada la mayor parte de les cases, pero nel que namái hubo nueve víctimes de los sos 15.000 habitantes, yá que casi tola población taba procesionando la estatua de la virxe. Dende entós celébrase una procesión na que la virxe del Carmen ye llevada a costazos poles mesmes cais qu'en 1894, acompañáu d'un ambiente festivo nel que se llancen de petardos ya instálense puestos pa la venta de diversos artículos. La Ilesia católica reconoció oficialmente'l milagru,Vea l'artículu na Wikipedia italiana Miracolo della Madonna del Carmine di Palmi col decretu emitíu pola Santa Sede el 22 de setiembre 1895, siendo coronada la estatua'l 16 de payares 1896.
Malta La Virxe del Carmen ye la patrona de la capital maltesa, la ciudá de La Valeta.
Devoción n'América
Arxentina thumb|Procesión de la Virxe del Carmen en Nogoyá. La Virxe ye venerada en numberoses ciudaes a lo llargo del país. Esta advocación mariana ye patrona del Exércitu de los Andes, fundáu pol Xeneral San Martín. y del Serviciu penitenciariu federal arxentín. Ye una de les advocaciones de la Virxe María que recibe'l tratamientu de Virxe Xenerala.
Ye patrona de les siguientes ciudaes de la provincia de Buenos Aires: Cañuelas, la so parroquia principal lleva'l so nome: "La nuesa Señora del Carmen". En Lobos. Na Ciudá de General Rodríguez tolos 16 de xunetu rinde cultu a la Virxe del Carmen, patrona de la ciudá. En Zárate tamién ye la so virxe patrona. En Las Flores tamién ye la so patrona. En Necochea, la so parroquia principal lleva'l so nome: "La nuesa Señora del Carmen". En Lobería tamién ye la so patrona y celébrase la fiesta'l 16 de xunetu. En Tres Arroyos. En Benavídez tamién ye la patrona. En Xeneral Lamadrid. Na parroquia de General Villegas. Na ciudá de Carmen de Areco tolos 16 de xunetu rinde cultu a la Virxe del Carmen realicen actividaes relixoses n'honor a la Sta. Patrona, la pelegrinación a cuerpu xunto a la imaxe de la virxe hasta la parroquia que lleva'l so nome "La nuesa Señora del Carmen", ellí realízase la misa. 60 díes antes de la celebración cientos d'imáxenes salen a percorrer los llares y tornando el día antes de la celebración. En Chivilcoy. En Carlos Casares, patrona del pueblu y la so parroquia principal lleva'l so nome: "La nuesa Señora del Carmen". En El Socorru Ye la patrona del pueblu. Nel Colexu La nuesa Señora del Carmen de Suipacha. Nel Colexu La nuesa Señora del Carmen de Lomas de Zamora (Buenos Aires) (www.inscarmen.com.ar ). Na provincia de Córdoba: Na Ciudá de Córdoba, en barriu Alta Córdoba na Parroquia La nuesa Señora del Carmen y nel Institutu La nuesa Señora del Carmen. Na llocalidá de Villa Allende. Na llocalidá de Capiya del Carmen. Na llocalidá de Chaján. Na llocalidá de Cruz de la Exa. (Patrona de la Diócesis de CRUZ DE LA EXA y Patrona de la ciudá).tamién la Ilesia Catedral de la Diócesis ye n'honor a la Stma. Virxe Na llocalidá d'Inriville, la ilesia del pueblu lleva'l so nome. Na llocalidá de Pascanas, la ilesia del pueblu lleva'l so nome. En La Llocalidá de Villa de les Roses (Valle de Traslasierra) Na provincia de Tucumán ye patrona de: El Barriu Villa 9 de xunetu, na capital tucumana. La Ciudá de Famailla, onde la conoz como Virxe de los Pelos. La Ciudá d'Aguilares, con amplia devoción. De Tafí del Valle. El Pueblu de La Madrid (departamento Granero). En toes estes llocalidaes tucumanas celébrase la fiesta patronal el 16 de xunetu con grandes muestres de fe y devoción.
Na provincia de Santiago del Estero: Ye patrona de la Ciudá de Santiago del Estero y la Catedral Basílica de dicha ciudá ufierta'l so altar mayor a esta imaxe, patrona del pueblu santiagueño. Ye patrona de Villa la Punta, un pueblu allugáu nel sur de les Sierres de Guasayán. Na ciudá de Nogoyá, provincia d'Entre Ríos, la virxe ye bien venerada y ye la patrona del pueblu; primeramente conocida como La nuesa Señora del Carmen de Nogoyá.
Na provincia de Corrientes: Ye patrona na ciudá de Bella Vista. Na ciudá de Sauce, la so imaxe tamién se venera con amplia devoción.