Villamantilla ye un conceyu d'España d'España perteneciente a la Comunidá de Madrid. Tien una población de .
Historia L'orixe de Villamantilla ye inciertu, esistiendo delles teoríes avera del mesmu, pero asegúrase que nes sos tierres yá s'asitiaron romanos, dando prueba d'ello una serie d'afayos arqueolóxicos que se dieron nel términu municipal. Tamién s'atoparon tumbes de piedra pertenecientes a la dómina visigoda nos márxenes del río Perales. Dizse que Villamantilla como tal foi fundada por pastores nos sieglos XII y XIII, pastores procedentes de Segovia y de xuru atraíos pola bayura de camperes colos que cunta'l conceyu. Villamantilla consiguió la separación de Segovia en 1.615 sol reináu de Felipe III d'Austria pol valor de 56.250 maravedinos, anque foi sol reináu del fíu del anterior, Felipe IV, cuando llogró la completa separación a instancies d'un vecín del pueblu, don Alonso de Lucero, alcalde naquellos años. Ye anecdóticu qu'en Villamantilla esistiera nel so día una forca na paraxa denomada como Cuetu la Forca, llogrando'l privilexu d'axusticiar malfechores, anque nun se tenga constancia de qu'eso asocediera. Por esti motivu, los habitantes de Villamantilla son conocíos nos pueblos cercanos col nomatu de "colgar"
Símbolos left|120px|Escudu de Villamantilla L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos de manera oficial el . L'escudu sigue'l siguiente blasón:
La descripción testual de la bandera municipal ye la siguiente:
Xeografía Allugamientu La llocalidá ta asitiada a una altitú de 550 msnm.<ref name=altitú></ref> left|210px|Estensión del términu municipal dientro de la Comunidá de Madrid
Demografía El conceyu, que tien una superficie de 23,99 km², cuenta según el padrón municipal pa del INE con habitantes y una densidá de hab./km².
Alministración Nes primeres eleiciones democrátiques Villamantilla upó a la UCD, partíu d'Adolfo Suárez, al gobiernu del conceyu. Sicasí, a partir de la II Llexislatura, Villamantilla foi gobernada socesivamente por alcaldes del Partíu Popular (Alianza Popular antes de la so reconversión en 1989): Juan Francisco García Martín y, anguaño, Juan Antonio de la Morica Doca.
Fiestes y tradiciones Villamantilla destacar por ser un pueblu con tradiciones bien enraigonaes y bien numberoses.
Fiestes del Neñu y los quintos (1 de xineru).
Les fiestes de los quintos celébrense alredor de la festividá del Santu Neñu, el 1 de xineru. Les celebraciones empiecen el 30 d'avientu, cola tradicional Ronda, na que la que se canta a les moces casaderes del pueblu. La Ronda constitúi la más importante de les muestres del folclor tradicional del conceyu. El día 31, pela mañana, llevar a cabu la curtia de lleña y la preparación del carru. La lleña quema esa madrugada na conocida como lluminaria. Los quintos conviden a tou aquel que s'avere a acompañalos de los tradicionales chorizos, acompañaos de vinu y otres viandes, pa dempués faer la entrada del carru nel pueblu. La fiesta sigue la nueche de fin d'añu con un gran baille. Yá na mañana del día 1 los quintos amenizan les cais tocando diana y pidiendo l'aguilandu acompañaos por una charanga. Al mediu día, misa y procesión del Neñu. Terminen estes fiestes con un nuevu baille públicu la tarde-nueche del día d'Añu Nuevu.
Festividá de Santa Perpetua (7 de marzu).
La patrona del conceyu, Santa Perpetua, que la so festividá celebrar el 7 de marzu, lleva acomuñada la celebración d'un certame de postres, ellaboraos artesanalmente polos habitantes del conceyu.
Selmana Santa.
Mientres la Selmana Santa llevar a cabu delles actividaes relixoses, ente les que destaquen, les procesiones de Domingu de Ramos, Vienres Santu y l'Alcuentru, el domingu de Resurreición, nesta postrera, nel momentu del aproximamientu del Neñu y la Virxe los más pequeños suelten golondrines prindaes la nueche anterior.
De nuevu los quintos tomen el protagonismu cola celebración de la fiesta del Mayu, el sábadu de gloria. Nella báltase un chopu o un álamu blancu que ye lleváu a la plaza del pueblu onde s'asitia la madrugada del esi mesmu día afatáu con retamas, güevos y un pelele. Antes, los quintos conviden a los asistentes a una xinta nel llugar de la curtia. El Mayu permanez na plaza hasta finales del mes de xunu.
Fiestes de San Miguel (29 de setiembre).
Les fiestes mayores del conceyu celebrar n'honor a San Miguel Arcánxel (29 de setiembre), de normal l'últimu fin de selmana del mes de setiembre o'l primeru d'ochobre. Nelles destaquen los encierres, famosos na zona, y les peñes. Nun falten bailles, espectáculos taurinos, fueos artificiales y otres actividaes pa neños y mayores.
Navidaes.
Anque dientro de les Navidaes el mayor protagonismu festivu tener les celebraciones de los quintos, mientres eses feches tienen llugar tamién otres actividaes, especialmente destacable la Cabalgata de Reis, na tarde del día 5 de xineru, onde vecinos del pueblu amarutaos d'árabes marquen un camín d'antorches a lo llargo del percorríu.
A lo llargo del añu destaquen otres festividaes, como los Antroxos o tradicional matanza del gochu, a primeros d'avientu, impulsada nos últimos años pol Conceyu, nun esfuerciu por non perder una tradición castellana bastante escaecida.
Educación Villamantilla cuenta cola casa de neños "La Jara" y col colexu públicu "San Miguel"
Gastronomía La cultura gastronómica de Villamantilla estremar en dulces típicos, tales como'l hornazo, carnes de caza, deporte que gocia de munchos almiradores nel conceyu y abondo abondosu na zona, la cebera (d'antiguo Villamantilla yera conocida pola so producción de garbanzu), les salazones, los fabulosos patés de la zona y el vinu de la tierra.
Referencies
Enllaces esternos
16px Conceyu de Villamantilla
Categoría:Conceyos de la Comunidá de Madrid Categoría:Llocalidaes de la Comunidá de Madrid Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Llocalidaes d'España ensin partíu xudicial