Solosancho ye una llocalidá y conceyu español, perteneciente a la provincia d'Ávila, na Comunidá Autónoma de Castiella y Llión. En el conceyu tenía una población de habitantes. Amás de la llocalidá homónima, pertenecen al conceyu los nucleos de Baterna, Robledillo y Villaviciosa.

Símbolos left|120px|Escudu de Solosancho L'escudu heráldicu y la bandera que representen al conceyu fueron aprobaos la . L'escudu se blasona de la siguiente manera:

La descripción de la bandera ye la siguiente:

Situación El conceyu de Solosancho atopar nel centru de la provincia d'Ávila, a 20 km de la capital provincial, aportándose a la mesma al traviés de les Nacionales 502 y 110. El términu municipal, que tien una estensión de 52,01 km², inclúi los anexos de Robledillo, Villaviciosa y Baterna. La llocalidá principal ta asitiada a una altitú de 1118 msnm thumb|190px|left|Ríu Adaja xunto al Ponte de los Cobos Noroeste: La Torre Norte: Muñogalindo y Santa María del Arroyo Nordeste: Niharra Oeste: La Hija de Dios 75px Este: Sotalbo Suroeste: Sotalbo Sur: Sotalbo Sureste: Sotalbo

Xeolóxicamente, ta asitiáu nuna zona de transición, a los pies de la Sierra de la Paramera, que s'alza escontra'l sur del términu municipal. Al norte atopa'l Valle de Amblés, pol cual flúi'l Adaja en direición noreste. Bona parte del so territoriu ta protexíu ambientalmente, formando parte del Espaciu natural de les Sierres de la Paramera y Serrota.

Población Según datos del INE de tien una población de habitantes. Como la mayor parte de los conceyos de la provincia, Solosancho atópase en regresión demográfica, de resultes d'un éxodu rural qu'empezó na década de los sesenta del sieglu XX.

Patrimoniu históricu-artísticu Castru de Ulaca

thumb|right|240px|Altar de sacrificios d'Ulaca Ulaca ye'l principal monumentu del conceyu y posiblemente unu de los de mayor valumbu de la provincia d'Ávila. Trátase d'un castru vetón, parcialmente cercáu de la Edá del Bronce. Ye posible aportar dende la población de Villaviciosa. Asitiáu na parte sur del Valle de Amblés, nes estribaciones de la Serrota abulense,Boletín oficial de Castiella y Llión nᵘ63 del 04-04-1994. Consultáu'l 12 d'ochobre de 2012«La Zona Arqueolóxica de Ulaca asítiase nel reborde Sur del Valle de Amblés, nes estribaciones de La Serrota abulense] Boletín oficial de Castiella y Llión nᵘ63 del 04-04-1994. Consultáu'l 12 d'ochobre de 2012». el xacimientu apodera bona parte del valle. El oppidum llegó a tener 60 hectárees de superficie. La construcción más carauterística del castru ye l'altar de los sacrificios. Trátase d'una xigantesca roca con pasos tallaos na parte cimera. Dispón de pequeños cuévanos que dexaben la circulación de los fluyíos de los animales dende la plataforma cimera na que yeren sacrificaos hasta la base de la piedra. El xacimientu tamién consta d'un santuariu, una sauna y dos canteres coles que se llogró la piedra necesaria pa la construcción.

Los trámites pa incoar el procedimientu de declaración del despobláu de Ulaca como Bien d'Interés Cultural empezaron el 18 de marzu de 1994.Boletín Oficial del Estáu núm. 226 del 15 d'abril de 1994 Resolvimientu de 18 de marzu de 1994 de la Direición Xeneral de Patrimoniu Cultural de la Conseyería de Cultura y Turismu. Foi declaráu oficialmente Bien d'Interés Cultural con categoría de zona arqueolóxica'l 2 de febreru de 1995. Los dos bracos zoomorfos güei asitiaos respeutivamente xunto al Castiellu de Villaviciosa y frente a la ilesia de Solosancho son orixinarios de la comarca de la zona arqueolóxica de Ulaca.

Ilesia parroquial de Solosancho La Ilesia parroquial ta dedicada a Santu Tomás d'Aquino, data del sieglu XVI. Ta construyida en granitu y na actualidá presenta un bon estáu de caltenimientu; mientres los sieglos XVII y XVIII añadieron la capiya y la sacristía. El retablu mayor del so interior data del sieglu XVIII y consta d'un cuerpu estremáu en trés calles con áticu, nel que se disponen les imáxenes de Santu Tomás Apóstol, San Xosé col Neñu, San Francisco y Xesucristu Crucificáu. Les capiyes llaterales tienen dos retablos ximielgos. thumb|right|155px|Castiellu de Villaviciosa Castiellu de Villaviciosa

El castiellu de Villaviciosa ta asitiáu na homónima llocalidá aneja, dientro del términu municipal de Solosancho. Féchase l'entamu de la so construcción nel sieglu XIV, con reformes posteriores del sieglu XV. Alzóse coles mires de controlar l'accesu al Valle de Amblés dende Estremadura. Recibió la proteición cultural xenérica de castiellos per decretu del 22 d'abril de 1949, xunto col restu de castiellos españoles. thumb|right|155px|Bracu de Villaviciosa Bracu de Villaviciosa

Trátase d'una estructura zoomorfa d'orixe vetón ensin cabeza que representa a un toru o a un gochu, asitiada nuna plaza de la llocalidá de Villaviciosa allegante al castiellu. El so llugar de procedencia orixinal son la redoma del xacimientu arqueolóxicu d'Ulaca. Mide 1,62 m de llargor.thumb|155px|right|Bracu de Solosancho.

Bracu de Solosancho

Trátase d'otru bracu d'orixe vetón, fecháu nel sieglu III e. C. alcontráu na llocalidá de Solosancho, na plaza de la Ilesia. Al igual qu'asitiáu en Villaviciosa, el so orixe mora nes proximidaes del xacimientu de Ulaca. Al contrariu qu'esti postreru tien cabeza, anque escarez de focicu. Mide 2,08 m de llargor.

Ponte de los Cobos

Referencies

Enllaces esternos

Categoría:Conceyos de la provincia d'Ávila Categoría:Llocalidaes de la provincia d'Ávila Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Llocalidaes d'España ensin partíu xudicial