Estonia (nome llocal, Eesti Vabariik) ye un estáu del norte d'Europa, na mariña oriental del mar Bálticu. Ocupa un territoriu continental nel estremu norte de la llanura costera báltica, y un territoriu insular alredor de la mariña. Llenda al norte col golfu de Finlandia y al oeste col mar Bálticu. Al este, el llagu Peipus y el ríu Narva formen la mayor parte de la frontera con Rusia, al sur llenda con Letonia que la so frontera non basar en nengún accidente xeográficu destacable.
Xeografía física Estonia asitiar ente les llatitúes 57°30' N y 59°50' N y los llargores 21°50' Y y 28°10' Y. Ye mayor que munchos países europeos como Dinamarca o Suiza, la so superficie ye de 45.226 km² similar, por casu, a la de los Países Baxos, a la de la comunidá autónoma d'Estremadura n'España o al del estáu de Quintana Roo en Méxicu.
Finxos xeográficos
Puntu más septentrional: Isla de Vaindloo (59 º 49'17 "N), na zona continental: Península Purekkari, (59 º 40'27" N) Puntu más meridional: L'Aldea de Naha (57 º 30'32 "N). (Conceyu de Mõniste) Puntu más occidental: Isla de Nootamaa (21 º 46'06 "Y), na zona continental: Península de Ramsi, (23 º 24'28" S) Puntu más oriental: Narva (28 º 12'33 "Y).
La mayor distancia continental llega a 400 km. La islla de Ruhnu ye'l puntu más alloñáu del centru d'Estonia, atopar a 65 km al suroeste de la mariña occidental.
Relieve center|450px Kihnu • Suur Munamägi Muhu Võrtsjärv LlaguPeipus Piirissaar Golfu de Finlandia Naissaar Osmussaar Saaremaa Abruka Hiiumaa Vormsi Ruhnu Golfu de Riga </div> El relieve d'Estonia carauterizar por ser bien uniforme, con llanures y llombes nidies, nun paisaxe nel que s'atopen dalgunos llagos. La so elevación media ye de 50 m. El so puntu más eleváu ye'l Suur Munamägi ("Gran monte en forma de güevu"), con 318 metros sobre'l nivel del mar.
Dientro de la Estonia continental esisten tamién dos unidaes estremaes, una zona compuesta por baxes llanures, asitiaes na metá occidental de la Estonia continental y na franxa costera del golfu de Finlandia, y otra daqué más elevada asitiada na metá oriental.
Xeolóxicamente predominen les cayueles bituminoses y la caliar nel norte, ente qu'en la parte sur del país ye l'arenisca.
Llanures baxes Nel norte, atopamos la llanura costera del norte d'Estonia que s'estiende pola mariña del golfu de Finlandia, dende la península de Pakri nel oeste hasta la frontera rusa nel este. Al sur la llanura termina na llinia que formen los cantiles (non marinos) del norte d'Estonia llamaos klint o glint. L'anchor de la franxa bazcuya ente los 20 metros y los 20 quilómetros. Al este atopen les mayores estensiones de baxes llanures qu'ocupen aproximadamente un 20% de la superficie estonia y nun suelen superar los 20 msnm. De norte a sur atopen la llanura d'Estonia occidental y la llanura de Pärnu. Otres zones de llanures baxes atopar alredor de los llagos Peipus y Võrtsjärv. Nel norte del Peipus alcuéntrase la bajillanura de Alutaguse, que s'estiende escontra'l norte siguiendo la ribera occidental del ríu Narva y al oeste la llanura de la mariña del Peipsi. La llanura del Vortsjarv estender dende'l norte del llagu hasta Tartu al este, siguiendo la rivera del ríu Ema.
Tierres altes Les tierres altes, n'estoniu kõrgustik, allugar na metá esti de la Estonia continental ganando altor conforme avánzase faía'l sur. De fechu les zones de mayor altor tán asitiaes nel estremu sureste d'Estonia nun área delimitada pel llagu Võrtsjärv y los ríos Haanja y Ema. Les zones elevaes del norte d'Estonia allúguense paraleles al sur de los cantiles (glint) del norte d'Estonia. Tán formaes polos altores de Pandivere nel centru, alredor del cual allúguense los pandos de Harju escontra l'oeste y Viru escontra l'este, al sur d'esti conxuntu estiende la llanura d'Estonia central. Al este d'esta llanura y hasta'l llagu Peipus atópase'l drumlin de Vooremaa. Al sur partiendo con Letonia y ente les bajillanuras de Pärnu al oeste y el llagu Võrtsjärv al este atopa les altores de Pandivere que la so mayor altor ye Emumägi (166 msnm). Al sur de Pandivere ta Sakala, cola so máxima altitú nel monte Rutu (146 msnm). Nel estremu sureste atópense les mayores elevaciones d'Estonia. Equí allúguense tres zones de tierres altes, los altores de Haanja al sur, que ye la qu'algama la máxima altitú col monte Suur Munamägi (317 msnm). Y la altiplanicie d'Otepää al norte, que remata nel monte Kuutse (217 msnm), son les de mayor entidá. Les tierres altes de Karula al oeste de los altores de Haanja, tamién caltién elevaciones d'importancia, siendo la mayor d'elles Rebasejärve Tornimägi (137 msnm). Los valles o depresiones son tamién accidentes xeográficos carauterísticos d'esta zona montascosa, asina atopamos la depresión de Voru dixebrando los altores de Haanja y Karula de les de Otepää. La depresión del Haargla que dixebra los altores de Karula y Haanja. Y el valle del ríu Väike Emajõgi que dixebra los altores de Otepää de les de Sakala.
Ríos, llagos y costa Ríos El clima de tipu atlánticu continental favorez que los ríos caltengan un réxime d'alimentación pluvionival con un máximu de volume en primavera y otru daqué menor en seronda. Los altores de Pandivere constitúin un autentico surtidor fluvial dende onde flúin los principales ríos estonios. Por cuenta de que les elevaciones estonies tán asitiaes na metá oriental del país y percorrer de norte a sur, los ríos estremar ente los que tomen direición este oeste (cuenca hidrográfica d'Estonia occidental), y los que tomen direición oeste-este (cuenca hidrográfica d'Estonia oriental). Nel estremu sureste la cuenca del Koiva, que cubre una pequeña superficie, nun sigue nenguna de los dos anteriores sinón que los sos ríos flúin faía'l sur.
Los principales ríos d'Estonia son el Pärnu, el Keila y el Kasari na cuenca occidental, y el Narva na cuenca oriental, faciendo frontera con Rusia. De sur a norte, pueden señalase como principales cuenques hidrográfiques: Cuenca hidrográfica de Pärnu, el so principal ríu ye'l Pärnu, y el so afluente d'este'l Navesti, que desagua nel golfu de Riga. Cuenca hidrográfica de Matsalu, el so principal ríu ye'l Kasari desagua nel mar de Väinameri. Cuenca hidrográfica de Harju, el so principales ríos son el Javala y el Pirita que desagüen nel golfu de Finlandia. Cuenca hidrográfica de Viru, el so principal ríu ye'l Narva que desagua nel golfu de Finlandia. Cuenca hidrográfica del Peipus, el so principal ríu ye'l Ema Cuenca hidrográfica del Võrtsjärv, el so principal ríu ye'l Väike Ema o Väike Emajõgi.
Llagos Una carauterística definitoria de la hidrografía estonia ye la bayura de llagos, la mayoría asitiaos al sureste del país. El númberu de llagos ye cimeru a 1.400 si contabilícense los naturales y los banzaos, y suponen un 4,6% del territoriu d'Estonia. La mayoría son pequeños y tienen una superficie inferior a los 100 km². Los principales son el Peipus, al este, con 3.555 km², compartíu con Rusia; el Võrtsjärv o Võrtsjärv nel centru que con una superficie de 270 km² ye'l segundu mayor llagu del país, y el mayor que s'atopa dientro de les fronteres estonies, y el Pskov. Por cuenta de la gran cantidá de superficies llacustres les islles nos llagos tamién son numberoses destacando Piirissaar nel llagu Peipus.
Costa Costa acantilada nel norte (glint) y baxa y arenosa nel oeste.
La mariña estonia ye bien retayáu'l so llargor ye 3.780 quilómetros; de los cualos 1.242 quilómetros atopar nel continente y 2.540 quilómetros partir ente les islles. La llinia de mariña tien numberoses badees, estrechos y ensenaes. La mariña septentrional, que da al golfu de Finlandia, ye alta colos cantiles o glints. Tamién hai cantiles na mariña norte de les islles Saaremaa y Muhu. El cabu de Põõsaspea dixebra la mariña norte de la occidental, que da al mar Bálticu y la meridional, Väinameri que da al golfu de Riga. Estes mariñes, a diferencia de la septentrional, son baxes y arenoses.
thumb|250px|Costa noreste d'Estonia cerca de Nõva, Condáu de Lääne. thumb|250px|Tabayones de Keila. Costa norte, accidentes xeográficos d'este a oeste: Golfu de Narva Golfu de Kunda Península de Vergi Golfu de Käsmu Golfu de Eru Cabu Purekkari Península de Pärispea Golfu de Hara Península de Juminda Golfu de Kolga Golfu de Kaberneeme Golfu de Muuga Península de Viimsi Golfu de Tallin Golfu de Lohusalu Golfu de Paldiski Golfu de Keibu Mariña occidental, accidentes xeográficos de norte a sur: Golfu de Paspelu Golfu de Haapsalu Golfu de Matsalu Golfu de Rame Golfu de Vaiste Golfu de Tõstamaa Golfu de Pärnu
thumb|300px|Mariña de la isla Osmussaar. Les islles ocupen 9,2% de la superficie d'Estonia, esisten 1.512 en total y caracterícense por ser predominantemente llanes y montiegues. Les dos más estenses son lo suficientemente grandes como pa constituyir condaos, Saaremaa y Hiiumaa. Les mayores islles allugar nes agües occidentales, dientro del conocíu como archipiélagu estoniu, nes que s'atopen amás de les enantes mentaes Muhu y Vormsi y otres 500 islles menores.
Saaremaa. Ye la islla más grande d'Estonia con 2.673 km² de superficie. Ta asitiada al sur de Hiiumaa y al oeste de la Estonia continental. El so relieve ye bien llanu. La so máxima elevación asitiada al oeste ye'l Viidu Raunamägi con 54 msnm. La mariña de Saaremaa ye refecha en badees y cabos.
Hiiumaa. Con 989 km² ye la segunda islla por estensión d'Estonia, ta alcontrada al norte de Saaremaa y al oeste de la Estonia continental. El so relieve ye llanu sacante nel oeste na península de Kõpu onde s'asitia la máxima elevación l'Andrusemägi o Tornimägi 68 m. La mariña de la islla de 310 km ye bien recortada y amás de la península enantes mentada al norte atopa la de Tahkuna.
Muhu. Ye la tercer islla d'Estonia con 206,1 km². Atopar ente Saaremaa al oeste, de la que la dixebra'l Väike Väin (Pequeñu estrechu), y la mariña d'Estonia continental al este dixebrada pol Suur Väin (Gran estrechu). El so altor máximu ye'l Sepamägi con 25,91msnm. Na so mariña destaca al norte la badea de Lõpemeri.
Vormsi. Trátase de la cuarta islla d'Estonia por estensión con 98km². Allugar ente la islla de Hiiumaa al oeste de la que la dixebra'l estrechu de Hari y l'Estonia continental al este tres l'estrechu de Voosi. Pertenez al condáu de Lääne (El Condao occidental) del que constitúi un conceyu. Como la mayoría de les islles estonies tien un relieve llanu que nun devasa los 20 msnm y una mariña articulada, los dos mayores badees de la islla asitiar al sur, la badea de Sviby y la badea de Hullo.
Na mariña norte esisten islles más pequeñes como les islles Pakri, Naissaar y Nootamaa.
La islla de Ruhnu nel centru del golfu de Riga ye la única islla que nun s'atopa dientro de la zona costera próxima a Estonia. Ta asitiada a 70 quilómetros al sureste de Kuressaare. Tien una estensión de 11.9 km². El so altitú máxima algamar cola llomba de Haubjerre 29 msnm. Y la so mariña escarez de l'articulación carauterística del restu de les islles estonies.
Clima