240px|thumb|Eryngium maritimum
El ye una planta perenne perteneciente a la familia de les apiacees. Ye nativa de les rexones costeres d'Europa, cultivada frecuentemente en xardinería poles sos flores de color azul metálicu. Descripción Ye una planta psamófila, esto ye, crez preferentemente en terrenos arenosos, y cuenta con una roseta basal, de la que broten tarmos duros y espinosos, d'un característicu color azuláu o plateáu, qu'algamen los 50 centímetros d'altor. Los tarmos tienros peracábense dacuando como sustitutu del espárragu, y considerar un moderáu afrodisiacu. Cultura Mientres el periodu isabelín, los raigaños confitaes d'esta planta fueron vendíos como duces llamaos eringoes. Créese que tien propiedaes aafrodisiaques , y nesti sentíu citar por Falstaff en Les allegres comadres de Windsor de Shakespeare:
Taxonomía Eryngium maritimum describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 233. 1753. Citoloxía Númberu de cromosomes de Eryngium maritimum (Fam. Umbelliferae) y taxones infraespecíficos: 2n=16Chromosome studies in some Mediterranean and south European flowering plants. Larsen, K. (1956) Bot. Not. 109(3): 293-307 Etimoloxía
Eryngium: nome xenéricu que probablemente fai referencia a la pallabra que recuerda'l corcuspín: "Erinaceus" (especialmente dende'l griegu "erungion" = "ción"), sinón que tamién podría derivar de "eruma" (= proteición), en referencia a la espinosa fueyes de les plantes d'esti tipu.
maritimum: epítetu llatín que significa "marítimu, cercanu a la mariña".n'Epítetos Botánicos Sinonimia Eryngium marinum Garsault en PlantList Nome común N'España: cardu corredor de marina, cardu corredor marín (3), cardu de mar, cardu marín (5), cardu marítimu (3), eringio costeru, eringio marín azul, eringio marítimu (4), panical marín.(el númberu ente paréntesis indica les especies que lleven el mesmu nome n'España). Ver tamién Terminoloxía descriptiva de les plantes Cronoloxía de la botánica Historia de la botánica Referencies
Bibliografía Gleason, H. A. 1968. The Choripetalous Dicotyledoneae. vol. 2. 655 pp. In H. A. Gleason Ill. Fl. N. U.S. (ed. 3). New York Botanical Garden, New York. Gleason, H. A. & A.J. Cronquist. 1991. Man. Man. Vasc. Pl. N.E. U.S. (ed. 2) i–910. New York Botanical Garden, Bronx. Mathias, M. Y. & L. Constance. 1941. A synopsis of the North American species of Eryngium. Amer. Midl. Naturalist 25(2): 361–387. Radford, A. E., H. E. Ahles & C. R. Bell. 1968. Man. Vasc. Fl. Carolinas i–lxi, 1–1183. University of North Carolina Press, Chapel Hill. Enllaces esternos
Further information and images
maritimum Categoría:Plantes melecinales Categoría:Plantes psamófiles Categoría:Plantes allucinóxenes Categoría:Plantes descrites en 1753 Categoría:TBSpecies