La ye una de les especies más cultivada del xéneru Alcea, perteneciente a la familia de les malvacees.
Descripción Ye una yerba biañal, arguta, d'unos 2 m d'altor col tarmu densamente arispiu. Les estípules son ovaes, centimétricas, apicalmente tri-lobulaes. El peciolu de les fueyes tien 5-15 cm de llargu, con pelos estrellaos. El llimbu, bien variable, ye xeneralmente cuasi orbicular, palmotiáu con 5-7 lóbulos y crenáu, de 6-16 cm de diámetru, col viesu arispiu o tomentoso. Les flores son solitaries o fasciculaes, arrexuntaes nuna inflorescencia spiciforme. Les bráctees son foliácees, laciniaes en 4-5 puntes estreches y agudes. El epicáliz, en forma de copa, tien xeneralmente 6 o 7 lóbulos y ye densamente estrelláu-arispiu. El mota ye acampanáu y mide 2-3 cm de diámetru con 5 sépalosovado-triangulares de 1,2-1,5 cm, igualmente estrelláu-arispios. La corolla,d'unos 6-10 cm de diámetru, pue ser colorada, púrpura, blanca, rosa, mariella o negru-púrpura. Los 5 pétalos son obovaos-triangulares, de 4 cm, con base atenuada y la uña con punta de llargos pelos finos y ápiz emargináu. El frutu ye un esquizocarpo discoidal d'unos 2 cm de diámetru con numberosos mericarpos cuasi orbiculares, más o menos veludos, con ales periférequiers delimitando un estrechu riegu ventral y radialmente estriaos.
Distribución Especie d'orixe desconocíu. Foi importada a Europa dende'l suroeste de China mientres, o quiciabes enantes, el sieglu XV.Alcea rosea en Flora of China Güei día cultivada nel mundu enteruAlcea rosea en USDA/GRIN Taxonomy for Plants
Uso Jardinería La Alcea ufierta una gran gama de colores n'inflorescencies racimosas terminales, que s'abrir pasu ente pasu y con bastante tiempu de permanencia sobre'l tarmu.
Dada'l so altor, puede usase pa fondos de xardín, y pa llindar zones.
La crecedera normal, a plenu sol, ye de resistente a bien resistente.
Ye más propia de los suelos ricos y bien drenaos. La dómina de llantadera puede establecese ente mayu-xunu y la de plantíu n'agostu-setiembre, con un florecimientu en mayu-setiembre. Nun soporta les baxes temperatures, polo que convién protexela pel iviernu con dalguna cobertoria de paya o cañes de pinu pa evitar que les xelaes cayan direutamente sobre ella.
La variedá/cultivar nigra ye abondosu, con floriamientu en xunu. Presenta pétalos de color violeta bien escuru, de tinte negru.
Melecinales Les flores son emolientes, expectorantes, llixeramente llaxantes, demulcente y diurétiques. Los raigaños tienen efeutu diuréticu, astrinxente y demulcente.Alcea rosea en Plút-Plantes útiles (rique busca interna so Althaea rosea)
Otros usos De los pétalos coloraos estrayer tintes y colorantes pa l'alimentaciónsobremanera pal vinu.
Ecoloxía Esta especie sirve d'alimentación pa les canesbes de la poliya Tarache aprica (Noctuidae).
Taxonomía Basónimu Alcea rosea describióse por Carlos Linneo (publicáu per vegada primera en Species Plantarum en 1753. Etimoloxía Alcea: nome xenéricu que remanez del Griegu άλχέά, -ας, deriváu de άλέξω, "protexer", "defender",[http://archive.org/stream/dictionnairegrec00alexuoft#page/62/mode/1up Alexandre Charles - Dictionnaire grec-français composé sur un nouveau plan où sont réunis et coordonnés les travaux de Henri Estienne, de Schneider, de Passow et des meilleurs lexicographes et grammairiens anciens et modernes, augmenté de l'explication d'un grand nombre de formes difficiles et suivi de plusieurs tables nécessaires pour l'intelligence des auteurs. 11. éd., entièrement refondue par l'auteur et considerablement augmentée. Hachette, Paris, 1850] probablemente poles virtúes melecinales de la planta; depués al Llatín como Alcea, -ae, descrita por Pliniu'l Vieyu en Naturalis Historia, llibru 25, VI, 21, cola descripción d'una Malvácea selvaxe d'atribución problemática.Alcea en Flora Ibérica, RJB/CSIC, Madrid
rosea: epítetu llatín que significa "de color rosa". Sinonimia
Citoloxía 2n=42Queirós, M.(1977). Contribuiçao para o conhecimento citotaxonómico das spermatophyta de Portugal. XVI. Malvaceae. Bol. Soc. Brot. ser. 2 51: 187-199.
Nome común
Ver tamién Planta melecinal Fitoterapia Usos melecinales de los raigaños Medicina china tradicional Terminoloxía descriptiva de les plantes Cronoloxía de la botánica Historia de la botánica
Referencies
Bibliografía Flora Ibérica Plantes vasculares de la Península Ibérica ya Islles Baleares''. Vol. III Plumbaginaceae (partium) - Capparaceae. Real Xardín Botánicu, C.S.I.C. Madrid, 1993
Enllaces esternos
rosea Categoría:Plantes de flor Categoría:Plantes melecinales Categoría:Flora de los Balcanes Categoría:Plantes invasores Categoría:Plantes descrites en 1753 Categoría:Plantes descrites por Linnaeus