L'embaranzu ye'l periodu que trescurre ente la implantación nel úteru del óvulu fecundáu y el momentu del partu tocantes a los significativos cambeos fisiolóxicos, metabólicos ya inclusive morfolóxicos que se producen na muyer empuestos a protexer, nutrir y dexar el desenvolvimientu del fetu, como la interrupción de los ciclo menstruales, o l'aumentu del tamañu de les mames pa preparar la lactancia. El términu xestación fai referencia a los procesos fisiolóxicos de crecedera y desenvolvimientu del fetu nel interior del úteru maternu. En teoría, la xestación ye del fetu y l'embaranzu ye de la muyer, anque na práutica munches persones utilicen dambos términos como sinónimos.
Na especie humana les xestaciones suelen ser úniques, anque pueden producise embaranzos múltiples. L'aplicación de téuniques de reproducción asistida ta faciendo aumentar la incidencia d'embaranzos múltiples nos países desenvueltos.La incidencia d'embaranzos gemelares na población xeneral ye d'un 1,5%. En téuniques de fecundación asistida puede algamar el 20%. Luis E. Tsng, Juan F. Mere. Xinecoloxía y Obstetricia. Vol. 42 Nº3 avientu de 1996
L'embaranzu humanu dura unes 40 selmanes dende'l primer día de la última menstruación o 38 dende la fecundación (aproximadamente unos 9 meses). El primer trimestre ye'l momentu de mayor riesgu d'albuertu bonal; l'entamu del tercer trimestre considérase'l puntu de viabilidá del fetu (aquel a partir del cual puede sobrevivir extraútero ensin soporte médicu).
Definición y tipos En 2007 el Comité d'Aspeutos Éticos de la Reproducción Humana y la Salú de les Muyeres de la Federación Internacional de Xinecoloxía y Obstetricia (FIGO) definió al embaranzu como la parte del procesu de la reproducción humana qu'empieza cola implantación del conceptus na muyer. L'embaranzu empecipiar nel momentu de la nidación y termina col partu. La definición llegal del embaranzu sigue a la definición médica: pa la Organización Mundial de la Salú (OMS) l'embaranzu empieza cuando termina la implantación, que ye'l procesu qu'empieza cuando se xunta'l blastocito a la paré del úteru (unos 5 o 6 díes dempués de la fecundación). Entós el blastocito traviesa'l endometriu uterín ya invade l'estroma. El procesu d'implantación remata cuando'l defectu na superficie del epiteliu ciérrase y complétase el procesu de nidación, empezando entós l'embaranzu. Esto asocede ente los díes 12 a 16 tres la fecundación.
Denominar embaranzu ectópico o extrauterino al que se produz fora del úteru, por una implantación anómala del óvulu fecundáu (davezu en dalguna de los dos trompes de Falopio) y con muncha menos frecuencia nel cuévanu peritoneal (embaranzu abdominal) y otros sitios.
Carauterístiques xenerales
thumb|left|200px|Embrión humanu a les 5 selmanes. L'embaranzu produzse cuando un espermatozoide algama y traviesa la membrana celular del óvulu, fundiéndose los nucleos y compartiendo dambos la so dotación xenética pa dar llugar a una célula güevu o cigotu, nun procesu denomináu fecundación. La multiplicación celular del cigotu va dar llugar al embrión, de que'l so desenvolvimientu deriva l'individuu adultu.
La embrioloxía ye la parte de la medicina qu'estudia'l complexu procesu de desenvolvimientu embrionariu dende'l momentu de la fecundación hasta la formación del fetu, que ye como se denomina al organismu resultante d'esti desenvolvimientu cuando entá nun tuvo llugar el partu.
Dientro del úteru, el fetu ta llexando nel líquidu amniótico, y de la mesma el líquidu y el fetu tán envolubraos nel sacu amnióticu, que ta adosáu al úteru. Nel pescuezu del úteru, fórmase un tapón de mucosidad trupa mientres l'embaranzu pa enzancar l'ingresu de microorganismos que provoquen infeición intrauterina. Esti tapón va ser espulsáu mientres l'entamu del trabayu de partu.
Mientres permanez dientro, el cigotu, embrión o fetu llogra nutrientes y oxíxenu y esanicia les refugayes del so metabolismu al traviés de la llibradura. La llibradura ta fondiada a la paré interna del úteru y ta xunida al fetu pol gordón umbilical. La espulsión de la llibradura tres el partu denominar allumamientu.
Calendariu
D'alcuerdu al so desenvolvimientu, l'embaranzu suelse estremar en tres etapes de tres meses caúna, coles mires de simplificar la referencia a los distintos estaos de desenvolvimientu del fetu.
Mientres el primer trimestre'l riesgu d'albuertu ye mayor (muerte natural del embrión o fetu). Esto tien mayor incidencia n'embaranzos consiguíos per aciu fecundación in vitro, una y bones l'embrión enllantáu podría dexar de desenvolvese por fallos nos cromosomes heredaos de los gametos de los sos proxenitores.
Mientres el segundu trimestre'l desenvolvimientu del fetu puede empezar a ser monitorizado o diagnosticáu.
El tercer trimestre marca'l principiu de la viabilidá —aproximadamente dempués de la selmana 25— que quier dicir que'l fetu podría llegar a sobrevivir d'asoceder un partu prematuru, partu normal o cesárea.
Fecha probable de partu thumb|250px|Una muyer d'ocho meses d'embaranzu
Los cálculos pa determinar la fecha probable del partu realícense usando la fecha de la última menstruación o por correllación qu'envaloren la edá gestacional per aciu una ecografía. La mayoría de les nacencies asoceden ente la selmana 37 y 42 dempués del día de la última menstruación y solo el 5% de muyeres dan a lluz el día exactu de la fecha probable de partu calculada pol so profesional de salú.KidsHealth.org (marzu de 2006). Calendariu selmanal del embaranzu. Editáu por Elana Pearl Ben-Joseph y The Nemours Foundation. Últimu accesu 29 de xineru de 2008.
Usando la fecha de la última menstruación, añader siete díes y réstase-y tres meses, dando la fecha probable de partu. Asina, una fecha segura d'última menstruación del 26 de payares de 2007, va producir una fecha probable de partu pal 3 de setiembre de 2008 -úsase l'añu siguiente al añu de la última regla. Si la fecha de la última menstruación cai nos primeros dos meses, caltiénse l'añu en cursu, en tolos demás meses, úsase l'añu subsiguiente. Asina, una fecha segura d'última menstruación del 12 de xineru de 2008, produz una fecha probable de partu pal 19 d'ochobre de 2008 -l'añu caltiénse.
Detección y fecha de fecundación El principiu del embaranzu puede ser detectáu de distintes maneres, incluyendo delles pruebes d'embaranzu que detecten hormones xeneraes pola llibradura acabante formar. Pruebes clíniques d'orina y de sangre detecten l'embaranzu dende los 6 a 10 díes dempués de la concepción. Les pruebes d'embaranzu caseres son pruebes d'orina personales, que de normal nun pueden detectar un embaranzu sinón hasta 12-15 díes dempués de la fecundación. Dambos tipos de prueba solamente pueden detectar si la muyer ta o non embarazada, pero non la fecha d'entamu del embaranzu.
Signos presuntivos del embaranzu Seique'l primer signu presuntivo del embaranzu seya la amenorrea o ausencia del periodu menstrual. Por cuenta de que puede asoceder amenorrea por causes distintes a un embaranzu, non siempres ye tomada en cuenta, especialmente si la muyer nun tien ciclos regulares. Sicasí, pueden presentase dellos signos más que, al pie de la amenorrea suxeren un embaranzu, como son: la hipersensibilidad nos tetos, mareos, vultures matutines, somnolencia, alteración na perceición de golores, y deseos intensos de ciertos tipos d'alimentos (antoxos). Esto puedes notar a partir del segundu al tercer mes de la concepción.
Aballa Otru signu de barruntu del embaranzu ye'l cansanciu, carauterizada por astenia, debilidá y somnolencia. Anque delles muyeres sienten anovada enerxía, la mayoría confesaríen sentir intensa fatiga. Dalgunes afirmen quedase dormíes a cualquier hora del día, dacuando al poco de salir de la cama, y otres aseguren sentir tal somnolencia na sobremesa. Otres sienten cansanciu pronunciáu al llegar la nueche. Felicidá aballa ye de cutiu incontrolable y esixe el suañu. Nunca s'atopó una esplicación a esti estrañu deséu de dormir. Ye un síntoma frecuente nos primeros meses del embaranzu y créese que ye un efeutu de la elevada producción de progesterona. Esta hormona ye un sedante pa los seres humanos, con fuertes efeutos tranquilizantes ya hipnóticos. Nes etapes posteriores preséntase otru tipu de fatiga debida a cencielles a cansanciu corporal, pero escasamente asocede nel primer trimestre del embaranzu.
Interrupción de la menstruación
Al cabu de dos selmanes d'asocedida la fecundación notará l'ausencia de menstruación. El cese de la menstruación nuna muyer sana n'edá reproductiva y sexualmente activa, qu'hasta entós tuvo un ciclu menstrual regular y predecibles, ye un signu bien suxestivu del embaranzu. Ye un signu sospechosu del embaranzu denomináu amenorrea y nun ye esclusivu de la xestación. Amás del embaranzu son causes de la amenorrea enfermedaes físiques (dalgunes de cierta gravedá, como tumores del ovariu, trestornos de la glándula tiroides y munches otres), un choque bien fuerte, anorexa, l'efeutu d'un viaxe n'avión, una operación, estrés o l'ansiedá pueden retrasar la menstruación.
N'ocasiones, dempués de la concepción, reparar unu o dos episodios de hemorraxa uterina qu'asemeyen la menstruación y confundir con ella. Ye denomináu signu de Long-Evans y ye más frecuente en multíparas qu'en primigestas.
Gustos y antoxos El cambéu nel gustu y la preferencia por ciertos alimentos puede ser unu de los primeros signos. Ye común el refugu a ciertos alimentos, bebíes y golores como'l fumu de los pitos. De cutiu descríbese un sabor metálico na boca que fai variar el gustu polos alimentos. Créese que los antoxos deber al aumentu de los niveles hormonales; dacuando esperiméntense na segunda metá del ciclu menstrual pol mesmu motivu. Nun satisfaiga antoxos con alimentos d'altu conteníu calóricu, que'l so poder nutritivu seya baxu.
Deseos frecuentes de mexar A midida que estiéndese l'úteru, prime la vexiga. Por tanto, ésta trata d'espulsar pequeñes cantidaes d'orina, y munches muyeres sienten deseos frecuentes de mexar dende la primer selmana tres la concepción; quiciabes precisen dir al cuartu de bañu cada hora. Esto tamién se debe al efeuto de la progesterona, yá que ye un potente relaxante de músculu llisu, (que ye'l músculu del cual ta formáu la vexiga, l'úteru y otros órganos) lo cual sirve pa manterner al úteru en reposu hasta'l momentu del partu. Sacantes sienta ardor o dolor al mexar, nun ye necesariu que consulte al médicu. Escontra les 12 selmanes, el tamañu del úteru va aumentar, de cuenta que va xubir y va salir del cuévanu pelviana. Esto va amenorgar la presión sobre la vexiga y la frecuencia de la micción polo que la vexiga dir escontra un llau.
Cambeos nes mames
Asocede conxestión y turgencia nos senos debíu al factor hormonal y l'apaición del calostro. Puede apaecer n'etapes precoces de la xestación pol aumentu de la prolactina, ente otres hormones. Les areoles vuélvense más sensibles y hiperpigmentadas.
Manifestaciones cutanees Esiste una hiperpigmentación de ciertes árees de la piel mientres l'embaranzu. Apaecen tamién en delles embarazaes estríes abdominales y a nivel de les mames. N'otres pacientes nota l'apaición de cloasmes a nivel de la piel de la cara. Estes hiperpigmentaciones pueden presentase con usu d'anticonceutivos orales y n'enfermedaes del coláxenu, ente que les estríes son tamién un signu nel síndrome de Cushing.
Mucosa vaxinal De resultes del aumentu na vascularización de la natura y el pescuezu del úteru mientres l'embaranzu pol efeutu vascularizante de la progesterona, nótase que la mucosa d'estes estructures volver d'un color violeta. A esti cambéu azuláu de la mucosa vaxinal y del pescuezu del úteru conocer como'l signu de Chadwick - Jacquemier.
Signos de probabilidá Son signos y síntomes fundamentalmente carauterísticos del embaranzu qu'apurren un altu nivel de probabilidá al diagnósticu del embaranzu.
Determinaciones hormonales