frameless|300px Restos arqueolóxicos de Tell es-Sultan, l'antiguu asentamientu de Xericó, habitáu nel sieglu LXIX e.C. Sieglos: Sieglu LXX e.C. Sieglu LXIX e.C. Sieglu LXVIII e.C.
El sieglu LXIX enantes de Cristu entamó'l 1 de xineru del 6900 e.C. y remató'l 31 d'avientu del 6801 e.C.
El sieglu formó parte del Neolíticu en distintes rexones del Próximu Oriente y Asia, mientres que n'otres zones d'Europa siguíen desenvolviéndose sociedaes mesolítiques de cazadores y pañadores. Nesti periodu taben habitaos asentamientos como Çatalhöyük, n'Anatolia, Mehrgarh, nel sur d'Asia, y Jiahu, en China.
Próximu Oriente
Anatolia
Çatalhöyük, na llanura de Konya, foi ún de los principales asentamientos neolíticos d'Anatolia. La Unesco data la ocupación neolítica del montículo oriental aproximadamente ente 7400 y 6200 e.C., polo que l'asentamientu tuvo habitáu durante tol sieglu LXIX e.C.
La población vivía en grupos densos de cases construyíes unes contra otres y ensin cais ente elles, polo que l'accesu a los edificios realizábase principalmente pelos teyados. Les escavaciones documentaron pintures murales, relieves, escultures y enterramientos dientro de les viviendes.
La economía combinaba l'agricultura y la ganadería col aprovechamientu de recursos selvaxes. Los estudios bioarqueolóxicos del xacimientu permiten observar los cambios na alimentación, la movilidá y la salú que tuvieron llugar durante'l desenvolvimientu d'esta gran comunidá neolítica.
= Levante
Nel valle del Xordán siguía habitáu Tell es-Sultan, l'antiguu asentamientu de Xericó. La secuencia arqueolóxica del xacimientu documenta actividá humana dende alredor del 10.500 e.C. y una llarga evolución de les comunidaes sedentaries del Crecedera Fértil.
Durante los milenios VIII y VII e.C. construyéronse nel asentamientu estructures monumentales y defensives y documentáronse práctiques funeraries complexes, incluyendo'l tratamientu y conservación de cráneos humanos.
Asia del Sur
Mehrgarh, nel actual Paquistán, foi ún de los principales asentamientos neolíticos tempranos del sur d'Asia. La ocupación más antigua del xacimientu empezó nel VII mileniu e.C. y proporciona evidencies tempranes de comunidaes agrícoles y ganaderes sedentaries nel noroeste del subcontinente indiu.
Les investigaciones arqueolóxiques documentaron el cultivu de trigu y cebada y la presencia d'animales domésticos. Les fases más antigües de Mehrgarh pertenecen al Neolíticu precerámicu, anterior a la introducción de la cerámica nel asentamientu.
China
Jiahu, na actual provincia de Henan, foi un asentamientu neolíticu habitáu aproximadamente ente 7000 y 5700 e.C. Les escavaciones arqueolóxiques descubrieron restos de viviendes, fornos y enterramientos, amás de cerámica, ferramientes de piedra y güesu y oxetos fabricaos con turquesa.
La cultura material de Jiahu inclúi un conxuntu excepcional de flautes fabricaes con güesos d'ales de grulla de coronilla colorada. Seis exemplares completos son capaces de producir múltiples notes y considérense ente los instrumentos musicales tocables más antiguos conocíos.
Nel xacimientu tamién s'atoparon signos grabaos sobre caparazones de tortuga. Estos signos constitúin una evidencia de comunicación simbólica, anque nun formen un sistema d'escritura comparable a los que se desenvolveríen milenios más tarde.
N'otres partes de la China central desenvolvíense comunidaes neolítiques como les asociaes a Peiligang y Cishan, dataes aproximadamente ente 7000 y 5000 e.C. Nestos asentamientos practicábase l'agricultura y producíase cerámica.
Europa
Mientres l'agricultura taba establecida nel Próximu Oriente, gran parte d'Europa siguía nel Mesolíticu. Les comunidaes dependíen fundamentalmente de la caza, la pesca y la pañada y desenvolvieron cultures adaptaes a los ecosistemes formaos tres el final de la última glaciación.
Un testimoniu especialmente importante d'estes sociedaes ye l'enterramientu de la denominada xamana de Bad Dürrenberg, nel actual estáu alemán de Saxonia-Anhalt. La muyer, d'ente 30 y 40 años, foi enterrada sentada xunto con un neñu d'unos seis meses y un ricu conxuntu d'oxetos. Les investigaciones actuales daten l'enterramientu alredor del 7000 e.C., polo que ye anterior al sieglu LXIX, pero representa'l contestu cultural mesolíticu inmediatamente precedente en Europa Central.
Fenómenos astronómicos
Hacia'l 6857 e.C., Xúpiter tapeció a Saturnu, un fenómenu extremadamente infrecuente nel que'l discu aparente de Xúpiter pasó per delantre del de Saturnu. Los cálculos astronómicos indiquen que nun va volver producise otra ocultación de Saturnu por Xúpiter hasta'l 16 de febreru de 7541.
Referencies
Enllaces esternos
Categoría:Sieglu LXIX e.C.