Décimo Plocio Gripo (en latín: Decimus Plotius Grypus) fue un senador de origen ecuestre que vivió y desarrolló su carrera en el siglo I, alcanzando el consulado.
Carrera En 69, el emperador Vespasiano le promocionó desde el ordo equester hasta el ordo senatorius mediante una adlectio inter tribunicios e, inmediatamente, le nombró praepositus de la Legio VII Claudia,Tácito, Historias. III, 52: Antonio ducibusque partium praemitti equites omnemque Vmbriam explorari placuit, si qua Appennini iuga clementius adirentur: acciri aquilas signaque et quidquid Veronae militum foret, Padumque et mare commeatibus compleri. erant inter duces qui necterent moras: quippe nimius iam Antonius, et certiora ex Muciano sperabantur. namque Mucianus tam celeri victoria anxius et, ni praesens urbe potiretur, expertem se belli gloriaeque ratus, ad Primum et Varum media scriptitabat, instandum coeptis aut rursus cunctandi utilitates disserens atque ita compositus ut ex eventu rerum adversa abnueret vel prospera agnosceret. Plotium Grypum, nuper a Vespasiano in senatorium ordinem adscitum ac legioni praepositum, ceterosque sibi fidos apertius monuit, hique omnes de festinatione Primi ac Vari sinistre et Muciano volentia rescripsere. quibus epistulis Vespasiano missis effecerat ut non pro spe Antonii consilia factaque eius aestimarentur. con base en Moesia.
En el año 70 fue nombrado pretor en lugar de Lucio Tetio Juliano.Tácito, Historias. IV, 39,1: Kalendis Ianuariis in senatu, quem Iulius Frontinus praetor urbanus vocaverat, legatis exercitibusque ac regibus laudes gratesque decretae; Tettio Iuliano praetura, tamquam transgredientem in partis Vespasiani legionem deseruisset, ablata ut in Plotium Grypum transferretur