El Papiro 1 (1, ε 01 (von Soden)) es un antiguo papiro del Nuevo Testamento. Contiene una gran parte del capítulo 1 del Evangelio de Mateo. Paleográficamente ha sido asignado al .
Descripción thumb|right|250px|Papiro P1: Evangelio de Mateo 1. Este documento es un fragmento de una hoja, con una columna manuscrita en cada lado, de aproximadamente (14.7 cm, por 15 cm) con 27-29 líneas por página.K. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, (Berlin, New York: Walter de Gruyter, 1994), p. 3. ISBN 3-11-011986-2
La nomina sacra está escrita con abreviaturas: ΙC XC YC ΠNA KΣ.B. P. Grenfell & A. S. Hunt, Oxyrhynchus Papyri I (London, 1898), p. 4.
Texto El texto griego de este códice es una representación del tipo textual alejandrino. Aland lo ubicó en la Categoría I.
Según los eruditos, el 1 coincide cercanamente al Códice Vaticano.Philip W. Comfort y David P. Barrett, The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, p. 39 Este coincide con el Vaticano en 1:3 ζαρε (contra ζαρα). De las variantes, diez están en la ortografía de los nombres en la genealogía. Herman C. Hoskier, encontró 17-20 variaciones de palabras, negando así un acuerdo cercano al mss. Vaticano.
Texto según Comfort Recto α [1:1] βιβλος γενεσεως ΙΥ ΧΥ ΥΥ δαυιδ [ΥΥ] αβρααμ [1:2] αβρααμ ε̣γ̣εννησεν τον̣ [ισαακ] ισαακ δ̣[ε] ε̣γενν̣η̣σεν τ[ον] ιακω̣β̣ [ιακωβ] δε εγ[ε]ν̣ν̣ησεν̣ τ̣ον̣ ιου̣δαν κ̣[α]ι̣ τ̣[ους] α̣[δ]ελφο̣υ̣ς αυτου [1:3] ιουδα̣ς̣ δ̣ε εγεν̣ν̣η̣ σ̣ε̣ν̣ τον φαρες και τον ζαρε εκ της θα̣ μ̣αρ̣ φαρες δε εγεννησεν τον ε̣σρ̣ωμ εσ[ρω]μ̣ δε εγ̣ε̣ννη̣σ̣ε̣ν τ̣[ο]ν̣ α̣ρ̣α̣μ̣ [1:4] α̣[ραμ] δε̣ [ε]γ̣ε̣ννησεν το̣ν̣ α̣μ̣μ̣ι̣ν̣α̣δ̣α̣β̣ α̣μ̣ μ̣[ι]ν̣α̣δ̣[α]β δε εγεννησεν̣ τον ναασ̣σων ν̣αα[σ]σων δε εγενν[ησ]ε̣ν τον σαλ̣[μω]ν [1:5] σαλμων δε εγενν[η]σ̣εν τον βοες̣ [εκ] της ραχαβ βοες δε ε̣γ̣ε̣ννησεν τον ι ωβηδ εκ της ρ[ο]υθ ιω̣[βηδ δ]ε εγεννη̣ σεν τον ιεσ̣σ̣α̣ι [1:6] ιεσ̣σ̣[αι] δ̣ε ε̣γ̣ε̣ν̣νησεν τον δα̣υ̣ι̣δ̣ τ̣ον βα̣σιλ̣ε̣[α δαυ]ι̣δ̣ δ̣ε̣ εγ̣εν νησ̣εν τον σο̣λο̣μωνα̣ ε̣κ̣ τ̣η̣ς ουρειου. [1:7] σο̣ λομ̣ων δε εγενν̣ησ̣εν̣ τ̣ο̣ν̣ [ρ]οβοαμ ροβο α̣μ δε εγ̣ενν̣η̣σ̣εν̣ τ̣[ο]ν̣ [αβει]α αβ̣ει̣α̣ δε εγεν̣ν̣ησεν [το]ν ασα̣[φ] [1:8] [α]σ[α]φ̣ δε̣ ε̣γ̣ε̣ν νη̣σ̣ε̣ν̣ τον ιωσαφατ̣ ι̣[ω]σ̣α̣φατ δ[ε] ε̣γε̣ν ν[η]σ̣ε̣[ν] το̣ν̣ ιωραμ ιωρ̣α̣μ̣ δε εγεν̣[νησεν τον] ο̣ζε̣[ι]α̣ν [1:9] οζει̣ας̣ δ̣ε εγ̣εν̣[νησεν] lacuna [1:12] lacuna [με τοικεσιαν βαβυλωνος ιεχονι]ας εγ[εν νησεν] lacuna
Verso [1:14] [lacuna] β
[τον σ]α̣δω[κ σ]αδωκ̣ δε̣ ε̣γεννησεν το[ν αχειμ] αχ̣ειμ δε εγε[ν]νησεν τον ελιου[δ] [1:15] [ελιου]δ̣ δ̣ε̣ εγ[εν]νη̣[σ]ε̣[ν] τον ελε̣α̣ζαρ ελε [αζ]α̣ρ [δε εγ]ενν̣ησεν [το]ν μ̣α̣θ̣θα̣ν̣ μαθθα̣[ν] δ̣ε ε̣γε̣ν̣νη̣[σ]ε̣ν τον̣ [ι]ακωβ [1:16] ια̣κωβ δε [εγ]εννησ̣εν̣ τ̣ον ιωσ̣η̣φ τον α̣νδρα μ̣[α] ρ̣ι̣ας̣ [ε]ξ ης εγενν[ηθ]η̣ ΙΣ ο λεγομενο[ς ΧΣ] [1:17] π̣ασ̣α̣ι̣ ο̣υ̣ν̣ γ̣ε̣[νε]α̣ι̣ α̣πο αβρααμ εω̣ς̣ δαυιδ γενεαι ΙΔ και̣ απο̣ [δ]α̣[υ]ι̣δ̣ [ε]ω̣ς̣ τ̣η̣[ς] μετοικεσ̣ια̣ς βαβυλωνο̣[ς] γ̣ε[νεαι] ΙΔ κ̣α̣[ι] α̣π̣ο της μετ̣[οι]κεσι̣ας βα̣β[υ]λων̣[ο]ς εως του ΧΥ γ̣ενε̣α̣ι̣ [Ι]Δ [1:18] του δε ΙΥ ΧΥ η γενε σις ουτως ην μ̣ν̣ηστ̣ε̣[υ]θεισης της μη τρος αυτου μ̣[αρι]α̣[ς] τω̣ [ιω]σηφ πριν η συν [ε]λ̣θε̣[ι]ν αυ[το]υ̣[ς] ε̣υ̣ρε̣[θη] ε̣ν γ̣αστρι εχου σα̣ ε̣[κ ΠΝΣ αγιου] [1:19] [ιωσηφ δε ο] ανη̣ρ̣ α̣υ̣ τ̣η̣ς̣ [δι]κ̣α̣ι[ος ων και μη θελων αυτην] δ̣ειγμα̣[τ]ε̣[ισαι εβουλη]θ̣η̣ [λαθρα α]π̣ο̣λυ[σαι] α̣[υ]τ̣[η]ν̣ [1:20] [τ]αυ̣τ̣α̣ [δε αυτου εν θ]υ̣μ̣η[θεντος ι]δ̣ο̣υ̣ α̣γ̣[γελο]ς̣ ΚΥ [κ]α̣[τ ο]ν̣αρ [εφανη αυ]τω̣ [λεγων] ι̣ω̣σ̣[η]φ υιος] δ̣[αυιδ] μ̣[η] φο̣[βηθη]ς̣ π̣α̣ρ̣[αλαβ]ει̅ [μ]α̣ρι̣α̣ν̣ [την] γ̣υ̣ναι[κα σου] τ̣ο̣ [γαρ εν αυ τη γεν]νηθ̣ε̣ν̣ ε̣[κ] ΠΝΣ [εστιν] α̣[γιου] [1:21-23] lacuna με̣[θερμηνευομενον μεθ ημων ο ΘΣ]
Diferencias con el Códice Vaticano (según Hoskier)
Papiro 1 ΥΥ ΔΑΥΙΔ ΑΜΙΝΑΔΑΒ ΔΑΥΙΔ ΤΗΣ ΟΥΡΕΙΟΥ ΑΒ[ΕΙ]Α ΑΒΕΙΑ ΕΓΕ[ΝΗΣΕΝ] ileg ileg ileg ΜΑΘΘΑΝ ΙΩΣΗΦ ΓΕΝΕΑΙ ΔΑΥΙΔ ΔΑΥΙΔ ΙΔ ΙΥ ΧΥ ΔΕΙΓΜΑ[Τ]ΕΙΣΑΙ ΔΑΥΙΔVaticano ΥΙΟΥ ΔΑΥΕΙΔ ΑΜΕΙΝΑΔΑΒ ΔΑΥΕΙΔ ΤΗΣ ΤΟΥ ΟΥΡΕΙΟΥ ΑΒΙΑ ΑΒΙΑ ΓΕΝΝΑ ΤΟΝ ΣΕΛΑΘΙΗΛ ΣΕΛΑΘΙΗΛ ΔΕ ΓΕΝΝΑ ΑΒΙΟΥΤ ΜΑΤΘΑΝ ΤΟΝ ΙΩΣΗΦ ΑΙ ΓΕΝΕΑΙ ΔΑΥΕΙΔ ΔΑΥΕΙΔ ΔΕΚΑΤΕΣΣΑΡΕΣ ΧΥ ΙΥ ΔΕΙΓΜΑΤΙΣΑΙ ΔΑΥΕΙΔHoskier, Codex B and Its Allies, a study and an indictment, Bernard Quaritch (London 1914), p. XI
Historia
Bernard Pyne Grenfell y Arthur Surridge Hunt descubrieron este papiro en Oxirrinco en Egipto, en el segundo día de excavación, en el invierno de 1896-1897. Sus descubrimientos fueron publicados en el primer volumen de The Oxyrhynchus Papyri (Los papiros de Oxirrinco) en 1898. El manuscrito fue examinado por Francis Crawford Burkitt, Herman C. Hoskier, Comfort y varios otros eruditos.
Grenfell y Hunt compararon su texto en contra del Textus Receptus (Texto recibido) y en contra del texto de Westcott-Hort. Ellos encontraron que el manuscrito pertenece a la misma clase que los códices sinaítico y el vaticano, y no posee tendencias occidentales o bizantinas. Usualmente este coincide con esos dos códices en donde están de acuerdo. En donde difieren, el manuscrito está más cerca al vaticano, excepto en un caso importante (του δε Ιησου Χριστου), que es en donde está de acuerdo al sinaítico.B. P. Grenfell & A. S. Hunt, Oxyrhynchus Papyri I (London, 1898), p. 7
Este fue el manuscrito más antiguo conocido del Nuevo Testamento hasta el descubrimiento del Papiro 45.Alexander Souter, The Text and the Canon of the New Testament London 1913, s. 19
Actualmente está guardado en la Universidad de Pensilvania (E 2746) en Filadelfia.
Véase también Lista de papiros del Nuevo Testamento Biblioteca Bodmer
Referencias
Lectura adicional Karl Wessely, Les plus anciens monuments du Christianisme, Patrologia Orientalis IV, 2, 1907, pp. 142–144. Ellwood M. Schofield, The Papyrus Fragments of the Greek New Testament, Diss. Louisville 1936, pp. 86–91.
Enlaces externos
1 recto 1 verso New Testament Transcripts
Categoría:Papiros del Nuevo Testamento Categoría:Manuscritos bíblicos del siglo III Categoría:Manuscritos del Nuevo Testamento en griego antiguo