La Legio II Armeniaca (Segunda legión «armenia») fue una legión romana, de finales del Imperio romano.
Historia
Creación y nombre
El nombre de la legión puede referirse a que originariamente formó parte de la guarnición de la provincia romana de Armenia, pero la unidad, junto con su legión gemela, la I Armeniaca, parece que estuvo incluida en el ejército de campo imperial como una pseudocomitatensis.
Acuartelamiento
Está documentado que construyó un campamento en SatalaCIL III 13630, a través de Legio Ritterling. Según Amiano Marcelino,Res Gestae XX, 7, 1: Exciso itaque oppido rex Nisibin prudenti consilio vitans, memor nimirum quae saepius ibi pertulerat, dextrum latus itineribus petit obliquis, Bezabden, quam Phaenicham quoque institutores veteres appellarunt, vi vel promissorum dulcedine inlectis defensoribus retenturus, munimentum inpendio validum in colle mediocriter edito positum vergensque in margines Tigridis atque, ubi loca suspecta sunt et humilia, duplici muro vallatum, ad cuius tutelam tres legiones sunt deputatae, secunda Flavia secundaque Armeniaca et Parthica itidem secunda cum sagittariis pluribus Zabdicenis, in quorum solo tunc nobis obtemperantium hoc est municipium positum.. en 360, la legión II Armeniaca estaba estacionada en Bezabde con la II Flavia Virtutis y la II Parthica, cuando Shapur II asedió y conquistó la ciudad, matando a muchos de sus habitantes.
Notitia Dignitatum
La II Armeniaca sin embargo, sobrevivió, pues está citada en la Notitia Dignitatum bajo el mando del Dux Mesopotamiae.Nott. Dig. or VII: Insignia viri illustris magistri militum per Orientem. pictura ei, quam occ. V, 1 proponimus, similis est. Felices Arcadiani seniores. Felices Honoriani seniores. Quinta Macedonica. Martenses seniores. Septima gemina. pictura ei, quam occ. V, 6 proponimus, similis est. Decima gemina. Balistarii seniores. Prima Flavia Constantia. Secunda Flavia Constantia Thebeorum. Secunda Felix Valentis Thebeorum. Prima Flavia Theodosiana. Prima Armeniaca. Secunda Armeniaca. Fortenses auxiliarii. Funditores. Prima Italica. Quarta Italica. Sexta Parthica. Prima Isaura sagittaria. Balistarii Theodosiaci.
Desaparición
La fecha exacta de la desaparición de la Legio II Armeniaca es desconocida. Muy probablemente perduró hasta las reformas militares de los siglos VI o VII.
Véase también
Anexo:Legiones romanas
Referencias
Bibliografía
Emil Ritterling, "Legio (II Armeniaca)", RE, vol. XII-2, Stuttgart, 1925, cols. 1456-1457.
Enlaces externos
Legio II Armeniaca en livius.org
2