Hermann (Germán) II de Lotaringia (1049-20 de septiembre de 1085) fue conde palatino de Lotaringia desde 1064 cuando alcanzó la mayoría de edad y hasta su muerte.

Fue también conde de Ruhrgau, Zulpichgau y de Brabante. Hijo de Enrique I de Lotaringia y de Matilde de Verdún.

En 1080 se casó con Adelaida de Orlamunde-Weimar, viuda de Adalberto II de Ballenstedt. Sus dos hijos murieron también en 1085. Es considerado el último conde palatino de Lotaringia de la dinastía ezónida. Fue asesinado en duelo con Alberto III de Namur, junto a su castillo en Dalhem.

Referencias

Bibliografía

Van Droogenbroeck, F.J., ‘Paltsgraaf Herman II (†1085) en de stichting van de abdij van Affligem (28 juni 1062)’, Jaarboek voor Middeleeuwse Geschiedenis 2 (Hilversum 1999) 38-95. ISBN 978-90-6550-080-9 Van Droogenbroeck, F. J., ' De betekenis van paltsgraaf Herman II (1064-1085) voor het graafschap Brabant', Eigen Schoon en De Brabander (Brussel 2004) 1-166.

Enlaces externos

Categoría:Condes palatinos de Lotaringia Categoría:Ezónidas Categoría:Nobles de Alemania del siglo XI