Juan Apród de Küküllő (, Tótselymes, c. 1320-1393) fue un historiador húngaro del .

Biografía

Era hijo de Miklos Apród, un noble que recibió el dominio de Tótselymes (actualmente Šarišské Sokolovce, en Eslovaquia) de Carlos I de Hungría. Nació alrededor de 1320.József Köblös, Küküllei János. En Gyula Kristó, Pál Engel, Ferenc Makk (eds.). Korai magyar történeti lexikon (9–14. század). Akadémiai Kiadó, 1994, p. 387. .

Fue empleado en varias dependencias de la cancillería real. Desde principios de la década de 1350 ocupó cargos eclesiásticos y adquirió numerosos beneficios: en 1352 fue nombrado canónigo de Arad y Eger, en 1353 canónigo de Zagreb y Székesfehérvár. Hasta su muerte ostentaría el título de canónigo de Transilvania y deán de Küküllő (de donde aparece su sobrenombre). A partir de 1358, fue canónigo de Esztergom, luego dos veces (1363-1366, 1379-1387) arzobispo adjunto de Esztergom. El rey Luis I le dispensó un favor especial, nombrándole capellán especial desde 1358 y notario jefe de su cancillería.

Tras establecerse en Visegrád en la década de 1360, escribió 25 capítulos sobre las campañas de su monarca, y tras la muerte de Luis añadió 30 capítulos sobre las virtudes del rey, una biografía, que se conoce como Chronicon de Ludovico rege,De gestis Ludovici I. regis Hungarorum. la primera biografía secular de la literatura húngara medieval.Pál Engel (2001). The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895–1526. I.B. Tauris Publishers, 2001. . Según László Holler, compiló y escribió en parte el texto del Chronicon Pictum.

Falleció entre el 15 de septiembre y el 10 de diciembre de 1393.

Obras

Breve crónica del glorioso reinado del rey Luis I de Hungría y de las cosas que tuvo que soportar hasta el final de su vida. Traducida y ampliada por Ferenc Orosz. Budapest: Landerer, 1760. Luis el Grande. Kálmán Dékáni. Brasov: Brasov Papers, 1906 (Cronistas medievales). Crónica de János Küküllei y del Anónimo Minorita; traducido por László Geréb, ed. Imre Trencsényi-Waldapfel, annot. Esti Béla. Budapest: Magyar Helikon, (Monumenta Hungarica), 1960. János Küküllei y la Crónica del Anónimo Minorita; traducida por László Geréb, prólogo de Imre Trencsényi-Waldapfel y Luca Füzesséryné Hoich. Budapest: Pátria Ny, 1978.La crónica del rey Luis / Gesta sobre el rey Luis; tradudida, epílogo y notas de Gyula Kristó. Budapest: Osiris, 2000 (Historia milenaria de Hungría, Recursos).

Referencias

Bibliografía Encyclopaedia Humana Hungarica. György Szabados, A krónikáktól a gestáig. László Holler, Ki írta a Képes Krónikát?. Magyar Hírlap, 31. 1998- László Holler, [http://itk.iti.mta.hu/megjelent/2003-23/holler.pdf Ki állította össze a Képes Krónikát? Egy új hipotézis. Irodalomtörténeti Közlemények], 2003, pp. 210–242. Géza Karsai, Névtelenség, névrejtés és szerzőnév középkori krónikáinkban. Századok, 97. 1963.Új magyar irodalmi lexikon II. (H–Ö)''. Péter László (ed.). 2. jav., bőv. kiad. Budapest: Akadémiai, 2000. .

Categoría:Historiadores de Hungría Categoría:Húngaros del siglo XIV Categoría:Historiadores del siglo XIV Categoría:Cronistas medievales