Marculfo fue un monje franco del que, por orden de Landerico, obispo de París, compuso hacia el año 660 una colección de formularios de los actos jurídicos más frecuentes, Formularum Ecclesiasticarum libri duo ("dos libros de fórmulas eclesásticas"), conocido como Fórmulas de Marculfo.
Está dividido en dos libros, el primero dedicado a despachos reales, incluyendo privilegios monásticos, inmunidades eclesiásticas, fórmulas de nombramiento de obispos (Precepto -una concesión real-, Concesión a los ciudadanos) o un permiso del rey para entrar en el clero (Precepto de clerecía); y el segundo (titulado chartae pagenses) dedicado los particulares, incluyendo un Libelo de repudio para disolver un matrimonio por mutuo acuerdo, o las Eulogias (regalos de Navidad).Félix Amat, Tratado de la Iglesia de Jesuchristo, pg. 365. Philippe Mácquer, Compendio cronológico de la historia eclesiástica, pg. 122.
Fueron publicadas, en la época moderna, por Bignon y posteriormente por Baluze.citado en The lives of the saints.
Enlaces externos Jérôme Bignon o Hieronymus Bignonius,Pérau, fuente citada en :fr:Jérôme Bignon (1589-1656) Marculfi monachi formularum libri duo: item veteres formulae incerti auctoris, 1613. Étienne Baluze o Stephanus Baluzius,Chisholm, fuente citada en :fr:Étienne Baluze Capitularia Regum Francorum: Additae sunt Marculfi Monachi & aliorum Formulae veteres, & Notae doctissimorum Virorum, 1780 (reedición, la primera es de 1677).
Notas
Categoría:Libros del siglo VII Categoría:Juristas de Francia Categoría:Escritores en latín del siglo VII Categoría:Religiosos de Francia del siglo VII